André Ooijer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
André Ooijer
Andre-ooijer.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam André Ooijer
Bijnaam Dr. Dre [bron?]
Geboortedatum 11 juli 1974
Geboorteplaats Amsterdam, Nederland
Lengte 185 cm
Gewicht 83 kg
Been rechts
Clubinformatie
Spelend bij Nederland AFC Ajax
Rugnummer 13
Positie verdediger
Contract tot 2012
Jeugdteams
1979-19??
19??-1986
1986-1994
Nederland SDW
Nederland SDZ
Nederland AFC Ajax
Professionele clubs *
Seizoen Club w 0(g)
1994-1995
1995-1997
1997-2006
2006-2009
2009-2010
2010-heden
Nederland FC Volendam
Nederland Roda JC
Nederland PSV
Engeland Blackburn Rovers
Nederland PSV
Nederland AFC Ajax
032 0(4)
075 0(9)
192 (19)
079 0(2)
025 0(0)
0 19 0(2)
Interlands **
1998-2010 Nederland Nederland 055 0(3)
Erelijst
1997
2000

2001
2003

2005

2010
2011
Roda JC KNVB beker
PSV Landskampioen Nederland
PSV Johan Cruijff Schaal
PSV Landskampioen Nederland
PSV Johan Cruijff Schaal
Landskampioen Nederland
PSV KNVB beker
PSV Landskampioen Nederland
Nederland Finalist WK
Ajax Landskampioen Nederland

* Bijgewerkt op 06 november 2011
** Bijgewerkt op 12 juli 2010
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

André Antonius Maria Ooijer (Amsterdam, 11 juli 1974) is een Nederlands betaald voetballer die bij voorkeur speelt als verdediger of verdedigende middenvelder. Hij tekende op 9 augustus 2010 een eenjarig contract bij AFC Ajax, dat hem transfervrij inlijfde. In juni 1999 debuteerde hij in het Nederlands voetbalelftal, waarvoor hij meer dan vijftig interlands speelde.


Inhoud

[bewerken] Clubcarrière

[bewerken] Verhuur aan FC Volendam

Ooijer groeide in Amsterdam op. Hij begon met voetballen op zijn vijfde jaar en sloot zich op zijn vijfde aan bij amateurclub SDW. Hij speelde later ook nog bij AVV SDZ. Tijdens het seizoen 1986/1987 werd hij in de jeugdopleiding van Ajax genomen. Ooijer brak echter niet door tot het eerste.

Omdat een doorbraak uitbleef, vertrok Ooijer in 1994 op huurbasis naar het nabij gelegen FC Volendam, waar hij in het seizoen 1994/1995 32 wedstrijden op het hoogste niveau speelde. Hij maakte daarin vier doelpunten.

[bewerken] Roda JC

Teruggekeerd in Amsterdam bleek Ooijer wederom niet voor het eerste elftal te gaan spelen. Roda JC was, na een goed seizoen van Ooijer bij Volendam, geïnteresseerd. Ooijer speelde er twee en een half seizoen. Hij groeide uit tot vaste waarde en speelde in totaal 75 wedstrijden en scoorde daarin negen keer.

[bewerken] PSV

In de winterstop van seizoen 1997/1998 kocht PSV Ooijer voor €450.000,-. Ooijer maakte zijn debuut voor PSV in het seizoen op 11 februari 1998 tegen FC Utrecht. Omdat rechtsback Vampeta kort daarvoor naar Brazilië was teruggekeerd, was die positie vacant en mocht Ooijer die meteen opvullen. In de wedstrijd tegen FC Utrecht scoorde Ooijer meteen. Hij bleef een vaste waarde voor de rest van het seizoen. Hij speelde twaalf wedstrijden en wist twee keer het net te vinden. Ooijer kreeg vervolgens veel te maken met blessures, waardoor hij vaak enkele wedstrijden miste.

In het seizoen 1999/2000 werd Ooijer voor het eerst in zijn carrière Landskampioen. Gedurende dat seizoen speelde Ooijer 18 wedstrijden en scoorde daarin een goal. Ook het volgende seizoen werd hij kampioen van Nederland. Maar weer speelde Ooijer niet heel veel wedstrijden mee door kleine blessures. Pas vanaf het seizoen 2001/2002 begon Ooijer minder blessures te krijgen. Hij begon meer wedstrijden te spelen en zelfs meer te scoren. Maar aan het begin van het seizoen 2006/07 raakte Ooijer, na het WK, opnieuw geblesseerd.

Ooijer won vijf landstitels, twee KNVB bekers en driemaal de Johan Cruijff Schaal. Europees gezien haalde Ooijer met PSV in het seizoen 2004/2005 de halve finale van de UEFA Champions League. Verschillende clubs hadden in de loop der jaren interesse in Ooijer, waaronder veel Duitse clubs zoals FC Schalke 04 en Bayer 04 Leverkusen. In totaal speelde Ooijer 192 wedstrijden voor PSV en scoorde daarin negentien keer.

[bewerken] Blackburn Rovers

Na het WK was er in de zomer van 2006 ook interesse van met name het Italiaanse Livorno. Uiteindelijk wilde de Italiaanse club niet het bedrag betalen wat PSV voor hem vroeg. Vlak voor het eind van de transferperiode, op 23 augustus 2006, forceerde Ooijer middels een werkweigering een transfer naar Blackburn Rovers, nadat PSV volgens hem het nieuwe contract, dat hij wilde tekenen, zich terugtrok.

Ooijers debuut voor Blackburn was in de thuiswedstrijd op 27 augustus 2006 tegen Chelsea FC. Het werd echter een ongelukkig debuut, Ooijer maakte een overtreding op John Terry binnen het penaltygebied, waardoor Frank Lampard de strafschop benutte. Daarnaast kreeg Ooijer ook nog een deel van de schuld bij de tweede goal van Chelsea. Hij liet zich te gemakkelijk uitspelen door Didier Drogba, de wedstrijd eindigde in 0-2. Na deze moeizame start begon Ooijer langzamerhand steeds beter te adapteren aan de Engelse manier van spelen. Hij groeide na verloop van tijd uit tot een vaste waarde.

Op 20 januari 2007, tijdens zijn twintigste optreden voor de club, brak Ooijer zijn kuitbeen en verrekte hij zijn enkelbanden in een duel met Bernardo Corradi van - destijds - Manchester City FC. Voor de rest van zijn debuutseizoen was Ooijer geblesseerd.

Het seizoen 2007/2008 verliep goed voor de geboren Amsterdammer, hij keerde terug van zijn blessure en was een basisklant. In het verloop van het seizoen 2007-2008 toonde Feyenoord interesse in de dan 33-jarige verdediger, die een aflopend contract had tot 2008. Een korte maand later voegden Ajax en AZ zich in dat rijtje. The Rovers gaven aan dat Ooijer nog in de plannen van de club hoorde en dat de club waarschijnlijk de optie tot verlenging van het contract ging lichten.

Ook in het seizoen 2008/2009 was Ooijer een vaste waarde. Hij scoorde in de openingswedstrijd van dat seizoen zijn eerste - en tevens heel belangrijke- goal voor Blackburn. Hij scoorde in de 94e minuut de winnende goal tegen Everton FC. Ook scoorde hij in een thuiswedstrijd van Blackburn tegen Tottenham Hotspur.

Hij speelde vele wedstrijden en werd gezien als een rots in de branding in de verdediging van de Rovers.

[bewerken] Terugkeer naar PSV

Op 21 mei 2009 tekende Ooijer een een-jarig contract bij PSV, waardoor hij weer terugkeerde naar Nederland. Eerder speelde hij van 1997 tot 2006 bij de Eindhovenaren. In het seizoen dat hij terugkeerde speelde hij 25 wedstrijden, hierin wist hij echter geen goal te maken. PSV besloot aan het einde van dit seizoen het contract van Ooijer niet te verlengen.

[bewerken] AFC Ajax

Ajax was op zoek naar een verdedigende versterking maar omdat ze een financieel verlies hebben geleden mocht het geen tot weinig geld kosten om een nieuwe verdediger aan te trekken. Bij PSV werd na één jaar het contract van Ooijer niet verlengd en daarom was hij transfervrij. Op maandag 9 augustus 2010 werd bekend gemaakt dat hij zijn handtekening onder een 1-jarig contract heeft gezet bij Ajax. Ondanks zijn clubloze status stond Ooijer nog wel in het basiselftal tegen Brazilië op het Wereldkampioenschap voetbal 2010 in Zuid-Afrika. In deze wedstrijd maakte hij een goede indruk. Ooijer debuteerde op zaterdag 21 augustus 2010 in een thuiswedstrijd tegen Roda JC (3-0). Op 30 oktober 2010 scoorde Ooijer zijn eerste goal voor Ajax in de uitwedstrijd tegen Heracles Almelo (1-4 winst). Onder Martin Jol hield Ooijer Toby Alderweireld regelmatig uit de basis. Na de trainerswissel komt Ooijer echter op een tweede plan. Toch wordt op 28 februari bekend gemaakt dat Ajax het contract met Ooijer nog een jaar wil verlengen. Ajax trainer Frank de Boer geeft aan dat Ajax in een opbouwfase zit en dat Ooijer daar met zijn ervaring en instelling perfect bij past. Ajax heeft met Ooijer de afspraak gemaakt dat hij talent niet in de weg staat, en daar gaat hij goed mee om.[1] Over zijn contractverlenging zei Ooijer; "Ik ben nog hartstikke fit en heb het idee dat ik er nog een jaar aan kan vastknopen. Ajax mijn laatste station, ik eindig in de top. Hier ben ik ooit als Amsterdammertje in de jeugdopleiding begonnen. Geweldig toch?"[2]

[bewerken] Nederlands voetbalelftal

André Ooijer kwam meer dan vijftig keer uit voor het Nederlands elftal

Ooijer kreeg voor het eerst een kans om voor het Nederlands voetbalelftal te spelen toen hij opgeroepen werd voor de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Wales. Dit was in aanloop naar het Wereldkampioenschap voetbal 1998 in Frankrijk. Ooijer zat de hele wedstrijd op de bank, maar werd door bondscoach Guus Hiddink toch goed genoeg bevonden om mee te mogen naar het WK. Ook op het toernooi speelde hij niet. Zijn eerste interland speelde hij tegen Brazilië. Bondscoach Frank Rijkaard selecteerde Ooijer voor de wedstrijd en op 5 juni 1999 viel Ooijer tijdens de rust in voor Michael Reiziger. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een 2-2 gelijkspel.

Ook drie dagen later speelde hij, als basisspeler, mee als het Nederlands Elftal nog een keer tegen Brazilië oefende. Ooijer kreeg na 83 minuten zijn tweede gele kaart en moest dus van het veld af. Voor EURO 2000, het Europees Kampioenschap in Nederland en België werd hij niet geselecteerd. Hij was een van de laatste spelers die Frank Rijkaard liet afvallen voor het toernooi. Onder de volgende twee bondscoaches, Louis van Gaal en Dick Advocaat kwam Ooijer slechts sporadisch aan spelen toe, mede door veel blessureleed.

Ondanks dat hij de beide barragewedstrijden speelde voor kwalificatie van het EK 2004, werd hij niet voor dat toernooi geselecteerd. In de tweede barragewedstrijd (de thuiswedstrijd tegen Schotland) scoorde Ooijer de 2-0. De wedstrijd eindigde in een 6-0 overwinning voor Oranje. De toenmalige bondscoach, Marco van Basten, riep Ooijer onder andere op voor een vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Italië op 11 juni 2005. Ooijer viel in de 60e minuut in voor Ron Vlaar. De wedstrijd eindigde in een 1-3 nederlaag.

Ooijer werd vervolgens geselecteerd voor het WK 2006 in Duitsland, waar hij de vaste centrale verdediger was. De verdediger startte tegen Servië en Montenegro in de basis en kon terugkijken op een prima partij. Ook tegen Ivoorkust en Argentinië speelde Ooijer 90 minuten naar behoren. Oranje trof in de achtste finales Portugal, waarin Oranje met 0-1 verslagen werd. Ooijer was samen met Van der Sar de enige die alle minuten van Oranje speelde tijdens dit Wereldkampioenschap.

Vlak voor het Wereldkampioenschap voetbal 2010 maakte zijn club PSV bekend dat het aflopende contract van Ooijer niet verlengd zou worden. Hij werd wel geselecteerd voor het toernooi in Zuid-Afrika. Vanwege een tijdens de warming-up opgelopen blessure van Joris Mathijsen stond Ooijer tijdens de kwartfinale tegen Brazilië in de basis.

[bewerken] Carrière

Seizoen Club Land Competitie Wedstrijden Doelpunten
1994/95 FC Volendam (huur) Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 32 4
1995/96 Roda JC Nederland Nederland Eredivisie 23 1
1996/97 Roda JC Nederland Nederland Eredivisie 33 2
1997/98 Roda JC Nederland Nederland Eredivisie 19 6
PSV Nederland Nederland Eredivisie 12 2
1998/99 PSV Nederland Nederland Eredivisie 21 2
1999/00 PSV Nederland Nederland Eredivisie 18 1
2000/01 PSV Nederland Nederland Eredivisie 20 2
2001/02 PSV Nederland Nederland Eredivisie 26 5
2002/03 PSV Nederland Nederland Eredivisie 32 5
2003/04 PSV Nederland Nederland Eredivisie 15 5
2004/05 PSV Nederland Nederland Eredivisie 24 2
2005/06 PSV Nederland Nederland Eredivisie 24 0
2006/07 PSV Nederland Nederland Eredivisie 0 0
Blackburn Rovers Vlag van Engeland Engeland Premier League 20 0
2007/08 Blackburn Rovers Engeland Engeland Premier League 27 0
2008/09 Blackburn Rovers Engeland Engeland Premier League 32 2
2009/10 PSV Nederland Nederland Eredivisie 25 0
2010/11 AFC Ajax Nederland Nederland Eredivisie 13 1
2011/12 AFC Ajax Nederland Nederland Eredivisie 6 1
Totaal in competitie verband 422 36
1998-2010 Nederland Nederlands elftal - - 55 3
Totaal 475 40
Bijgewerkt tot en met 06 november 2011

[bewerken] Erelijst

  • Kampioen van Nederland (6x): 1999-2000, 2000-2001, 2002-2003, 2004-2005, 2005-2006 (allen bij PSV) en 2010-2011 (bij Ajax)
  • KNVB beker (2x): 1997 (Roda JC), 2005 (PSV)
  • Johan Cruijfschaal (3x): 2000, 2001 en 2003 (allen bij PSV)
  • Vice-Wereldkampioen (1x) 2010 (bij het Nederlands Elftal)

[bewerken] Interlands

Aantal Doelpunten Gele kaarten Rode kaarten
55 3 4 1

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe link


Referenties
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen