André Ruyters
André Ruyters was een Belgische romanschrijver en dichter van rond de eeuwwisseling (eind 19e-begin 20e eeuw, fin-de-siècle). Over zijn leven is weinig geweten. Bijna alle persoonlijke bronnen, waaronder veel briefwisselingen, zijn verloren gegaan. De enige bewaarde informatiebron is de briefwisseling tussen Ruyters en de Fransman André Gide. Beide heren waren goed bevriend. Uit de correspondentie valt eveneens op te maken dat Ruyters veel naar Azië reisde en lange tijd verbleef in Parijs waar hij een appartement bezat.
Hoewel Ruyters vandaag de dag niet de bekendheid heeft van tijdgenoten als Emile Verhaeren of Camille Lemonnier was hij in zijn tijd zeker geen onbekende. Hij werkte mee aan het Brugse literaire avant-garde tijdschrift L'Antée en richtte samen met onder meer Gide en Henri Ghéon het Franse tijdschrift La Nouvelle Revue Française op. Hij schreef eveneens in andere bekende Belgische literaire tijdschriften zoals L'Art Moderne en Le Thyrse.
Zijn werk Le correspondace du mauvais-riche, gepubliceerd in 1899, wekte de nodige beroering op in de Belgische artistiek-literaire pers. De roman was een fictieve briefwisseling tussen le mauvais-riche, een personage van een parabel uit het evangelie van Lucas, en een aantal andere bijbelse figuren. Vele katholieken zagen in het werk een aanval op hun christelijk geloof. Het tijdschrift Durendal sprak zelfs van blasfemie. Ook in andere anvant-garde tijdschriften liet men zich niet onverdeeld positief uit over het werk aangezien de roman een sterke beïnvloeding van Nietzsche uitstraalde. Net zoals Georges Dwelshauvers heeft ook André Ruyters een sterke bijdrage geleverd aan de kennis van Nietzsche in België.
[bewerken] Literatuur
Meer informatie omtrent Ruyters en zijn volledige oeuvre is terug te vinden in: RUYTERS, A. Œuvres complètes. MARTIN-SCHMETS, V. ed. 5dln. Lyon, 1987-1990.
