Andrés Iniesta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Andrés Iniesta Luján
Andrés Iniesta Euro 2012 vs France 01.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Andrés Iniesta Luján
Bijnaam El Blanquito
(Het Bleekgezicht)
,
Don Andrés,
El Ilusionista (De Tovenaar),
El Mago (De Magiër),
El Genio de La Mancha
Geboortedatum 11 mei 1984
Geboorteplaats Fuentealbilla, Spanje
Lengte 170 cm
Gewicht 64 kg
Clubinformatie
Spelend bij 600px Catalano azulgrana.png FC Barcelona
Rugnummer 8
Positie Aanvallende middenvelder
Contract tot 2018
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2001–2003
2003–
FC Barcelona B
FC Barcelona
054 0(5)
453 (45)
Interlands **
2006– Vlag van Spanje Spanje 097 0(12)

* Bijgewerkt op 14 juni 2014
** Bijgewerkt op 14 juni 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Andrés Iniesta Luján (Fuentealbilla, 11 mei 1984) is een Spaans voetballer. Hij speelt sinds 1996 als middenvelder bij FC Barcelona. In 2006 debuteerde hij in het Spaans voetbalelftal. Zijn bijnaam luidt El Blanquito (Het Bleekgezicht), verwijzend naar zijn bleke huidskleur, die een familietrek van moeders kant is.

Clubcarrière[bewerken]

Iniesta begon in de jeugd van Albacete. In 1996 werd hij op 12-jarige leeftijd naar de jeugdopleiding (cantera) van FC Barcelona in La Masia gehaald, nadat scouts hem op een jeugdtoernooi hadden opgemerkt. In 2000 kwam Iniesta bij Barça B, waar hij binnen korte tijd uitgroeide tot een belangrijke waarde. Op 29 oktober 2002 liet trainer Louis van Gaal Iniesta debuteren in het eerste elftal in het UEFA Champions League-duel tegen Club Brugge. In het seizoen 2004/05, waarin FC Barcelona de landstitel won, groeide hij uit tot een belangrijke waarde. Iniesta speelde 37 van de 38 competitiewedstrijden, . Het seizoen daarna stond de middenvelder vaker in de basis, mede door de langdurige blessure van Xavi Hernández. Iniesta was hierdoor een belangrijke schakel in het team dat in 2006 de landstitel prolongeerde en de UEFA Champions League won. In de CL-finale tegen Arsenal FC begon de middenvelder op de bank, maar na rust mocht Iniesta invallen. Mede door zijn inbreng boog FC Barcelona een 0-1-achterstand om in een 2-1-overwinning. Vanaf seizoen 2007/2008 draagt Iniesta het rugnummer 8. Met FC Barcelona won hij in 2009 de Spaanse landstitel, de Copa del Rey, de UEFA Champions League, de Supercopa de España, de UEFA Supercup en het wereldkampioenschap voor clubs. In de halve finale van de Champions League maakte hij tegen Chelsea FC in blessuretijd een magistraal doelpunt, waarmee hij Barcelona naar de finale schoot. FC Barcelona won de finale ten koste van Manchester United (2-0), mede dankzij zijn assist bij het eerste doelpunt van Samuel Eto'o. In het seizoen 2009/2010 kreeg Iniesta te maken met enkele langdurige blessures, waardoor hij veel belangrijke wedstrijden in de eindfase van het seizoen moest missen. In de wedstrijd tegen Real Valladolid, waarin FC Barcelona opnieuw landskampioen werd, maakte Iniesta zijn rentree.

Interlandcarrière[bewerken]

Jeugdelftallen[bewerken]

Op EK Onder-19 in 2002 werd Iniesta met Spanje Europees kampioen. Hij scoorde in de eerste groepswedstrijd tegen Tsjechië. Met het Spaans elftal Onder-20 werd Iniesta, samen met clubgenoten Carlos Peña, Sergio García de la Fuente en Rubén Martínez, in 2003 vicewereldkampioen op het WK Onder-20 in de Verenigde Arabische Emiraten. Spanje verloor in de finale met 1-0 van Brazilië. Iniesta was de grote uitblinker bij de Spanjaarden tijdens het toernooi en ontving de Zilveren Bal als beste speler na Ismail Matar.

Eerste elftal[bewerken]

Op 27 mei 2006 debuteerde Iniesta in de voorbereiding voor het WK 2006 tegen Rusland in het A-elftal van Spanje. Hij verving na rust Cesc Fàbregas. Vermeldenswaardig is dat Iniesta zijn eerste interland in Albacete speelde, de stad waar hij als voetballer begon. Iniesta maakte op 7 februari 2007 zijn eerste interlanddoelpunt in de oefenwedstrijd tegen Engeland. Op Old Trafford maakte hij in de tweede helft het enige doelpunt van de wedstrijd. Ook was hij deel van de ploeg die op het WK 2006 de achtste finale haalde. Die wedstrijd werd van Frankrijk verloren, met 3-1. De groepswedstrijden werden allemaal gewonnen: tegen Oekraïne (4-0), Tunesië (3-1) en Saoedi-Arabië (1-0). Iniesta speelde alleen de wedstrijd tegen Saoedi-Arabië. Tijdens het EK 2008 won Iniesta met Spanje het kampioenschap. Op 29 juni werd in Wenen met 1-0 gewonnen van Duitsland. In juni 2009 miste Iniesta de Confederations Cup ten gevolge van een dijbeenblessure. In 2010 behoorde hij tot de Spaanse selectie voor het WK 2010. In de finale tegen Nederland scoorde hij tijdens de verlenging het enige en beslissende doelpunt, waardoor Spanje voor het eerst in zijn geschiedenis wereldkampioen werd.

Op 1 juli 2012 werd hij opnieuw Europees kampioen met Spanje. Na de finale Italië (4-0) werd Iniesta uitgeroepen tot beste speler van het toernooi. Dat jaar kreeg hij van de UEFA de prijs van de beste voetballer op de Europese velden. Iniesta speelde zijn honderdste interland op 23 juni 2014, toen Spanje met 3-0 won van Australië in de afsluitende groepswedstrijd bij het WK voetbal 2014.

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Supercup Europa Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2000-2001 Vlag van Spanje FC Barcelona B Segunda División B 10 0 0 0 10 0
2001-2002 30 2 0 0 30 2
2002-2003 14 3 0 0 14 3
Vlag van Spanje FC Barcelona Primera División 6 0 0 0 0 0 3 0 9 0
2003-2004 11 1 3 1 0 0 3 0 17 2
2004-2005 37 2 1 0 0 0 8 0 46 2
2005-2006 33 0 4 0 0 0 11 1 48 1
2006-2007 37 6 6 1 0 0 8 2 51 9
2007-2008 31 3 7 0 0 0 11 1 49 4
2008-2009 26 4 6 0 0 0 11 1 43 5
2009-2010 29 1 3 0 0 0 9 0 41 1
2010-2011 34 8 5 0 1 0 10 1 50 9
2011-2012 27 2 6 2 2 1 8 3 43 8
2012-2013 31 3 5 2 2 0 10 1 48 6
2013-2014 35 3 6 0 2 0 9 0 52 3
2014-2015 7 0 0 0 0 0 3 0 10 0
Carrière totaal 344 33 52 6 7 1 104 10 507 50

Erelijst[bewerken]

FC Barcelona[bewerken]

Spaans Nationaal Elftal[bewerken]

  • UEFA Onder-16 Europees Kampioenschap
  • UEFA Onder-19 Europees Kampioenschap
  • UEFA Europees Kampioenschap 2008
  • FIFA Wereldkampioenschap 2010
  • UEFA Europees Kampioenschap 2012

Individueel[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]