Andragogie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Andragogie is het deskundig en bewust gehanteerd beïnvloedingsproces, waarbij gestreefd wordt naar verbetering van een bestaande toestand bij volwassenen. Andragogie is een specialisme binnen de sociale wetenschappen en stelt zich tot doel de volwassen mens bij te staan in de ontwikkeling tot mondigheid, autonomie, humaniteit en verantwoordelijkheid. Andragologie is de wetenschap van de andragogie.

Volgens Gerard de Zeeuw vormt de andragogie een belangrijk exponent van de Europese cultuurontwikkeling en van de huidige globalisatie daarvan. Ze kan daar niet meer uit worden weggedacht. Haar introductie in de wereld van onderzoek, onder de naam andragologie, betekende dat een nieuw type onderzoeksprobleem centraal werd gesteld: de ondersteuning van handelen in een sociale context. Dat betekende een belangrijke stimulans voor de ontwikkeling van de andragogie, maar ook voor de ontwikkeling van een type onderzoek met grote kracht, de al genoemde derde benadering. Het historisch belang van de systematische ontwikkeling van de andragologie is daarmee drieërlei: ethisch-praktisch, disciplinair en wetenschapstheoretisch.[1]

Enkele Nederlandse universiteiten boden zelfstandige andragologie-opleidingen aan. Deze zijn inmiddels allemaal als zelfstandige richtingen verdwenen en opgegaan in verwante sociale wetenschappelijke studies. Het vakgebied bestaat sinds 1986 niet meer binnen de Universiteit van Amsterdam.

Er bestaan verschillende leertheorieën over andragogie: experimenteel leren, gesitueerd leren, sociaal leren, biografisch leren, transformatief leren, etc. Elke leertheorie heeft zijn eigen visie en idee over het begeleiden van de volwassenen in het helpen naar het leren.

SVermeersch (overleg) 1 sep 2014 12:19 (CEST)

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Zeeuw, Gerard de, op andragologie.eu, 2007. Bezien 29 mei 2008.