Angela Lansbury

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Angela Lansbury
Angela Lansbury.jpg
Algemene informatie
Geboren 16 oktober 1925
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Angela Brigid Lansbury (Londen, 16 oktober 1925) is een Amerikaans actrice van Britse afkomst.

Biografie[bewerken]

Lansbury is de dochter van de in Belfast geboren actrice Moyna MacGill en de kleindochter van de Labourpoliticus George Lansbury. Haar vader, Edgar Lansbury, overleed in 1934 toen Angela 9 jaar oud was. Toen ze 14 jaar oud was begon de Tweede Wereldoorlog en emigreerde zij met haar moeder naar de Verenigde Staten waar zij in 1951 tot Amerikaanse werd genaturaliseerd.

Als jonge actrice in Los Angeles verdiende zij bij met werk in een warenhuis.

Lansbury was kort getrouwd (1945-1946) met de 15 jaar oudere Amerikaanse acteur Richard Cromwell. In 1948 trouwde zij met de zakenman van Ierse afkomst Peter Shaw, een voormalige vriend van actrice Joan Crawford. Shaw heeft een grote rol gespeeld als manager van haar carrière. Hun huwelijk duurde tot het overlijden van Shaw in 2003.

Lansbury heeft een zoon, Antony (voorheen producent van Murder, She Wrote), een dochter, Deirdre Angela Shaw Battarrais, en een stiefzoon, David.

Ze woont in Brentwood, Californië. Tijdens vakanties gaat ze naar haar huis in County Cork, Ierland.

In juni 2005 onderging Lansbury een knievervangende operatie.

Carrière[bewerken]

Lansbury maakte haar filmdebuut, waarvoor zij meteen een Oscarnominatie ontving, in 1944 als de brutale meid in de film Gaslight met Ingrid Bergman en Charles Boyer. Dit werd direct gevolgd door nog een Oscarnominatie voor haar rol als Sibyl Vane in een verfilming van Het portret van Dorian Gray ('The Picture of Dorian Gray', 1945) van Oscar Wilde. Vele films volgden in een lange en gevarieerde carrière.

Lansbury speelde in The Manchurian Candidate (1962) de kille, meedogenloze moeder van een veteraan die een door communisten gehersenspoelde moordenaar is. Zij kreeg veel lof voor haar koude rillingen veroorzakende optreden, uitmondend in een derde Oscarnominatie. In de film werd haar zoon gespeeld door Laurence Harvey die slechts drie jaar jonger was dan Lansbury. Zelf zei Lansbury in een interview met CNN dat dit boosaardig personage in 'The Manchurian Candidate' haar favoriete rol was.

Zij speelde Miss Marple in The Mirror Crack'd (1980) naar het boek van Agatha Christie. Daarna ging zij inspreken bij animatiefilms zoals The Last Unicorn (1982), de zingende theepot in Belle en het Beest (Disney, 1991) en Anastasia (1997).

Op Broadway had Lansbury succes met onder andere de musicals Anyone Can Whistle, Mame (1966), Dear World (1969) en Gypsy (1974).Ze speelde ook Mrs. Lovett in Stephen Sondheims beroemde musical Sweeney Todd. Voor deze musicals kreeg ze een Tony Award.

Haar grootste bekendheid kreeg Lansbury als Jessica Fletcher in de televiesieserie Murder, She Wrote (1984 - 1996). Deze serie is een van de langst lopende detectives geweest in de Amerikaanse televiesiegeschiedenis. Lansbury werd een van de best betaalde actrices en leverde haar het record op als de actrice met de meeste nominaties (12) zonder een Emmy te winnen.

Lansbury valt op door haar heldere, vaste stijl van acteren. Haar gezichtsuitdrukkingen, reacties en gebaren zijn zeer doelbewust en gericht. De serie Murder, She Wrote vertoont veel overeenkomsten met een andere langlopende serie, Diagnosis Murder waarin Dick Van Dyke de hoofdrol speelde. Beide series zijn gebouwd rond een bekende, oudere acteur en dienen als workshops voor aankomende regisseurs en scriptschrijvers.

Begin jaren 1990 kreeg Lansbury van koningin Elizabeth II de 'Order of the British Empire' (CBE). In 1995 werd zij 'Disney Legende'. De acteursvakbond Screen Actors Guild gaf haar in 1997 een 'Lifetime Achievement Award' en in hetzelfde jaar kreeg zij de National Medal of Arts, de hoogste onderscheiding die een Amerikaans artiest kan krijgen. In 2000 ontving Lansbury de Kennedy Center Honors.

Filmografie[bewerken]

Televisie[bewerken]

Toneel (Broadway)[bewerken]

Prijzen[bewerken]

Academy Award voor Beste Vrouwelijke Bijrol[bewerken]

Genomineerd:

  • Gaslight, 1945
  • The Picture of Dorian Gray, 1946
  • The Manchurian Candidate, 1962

BAFTA Awards[bewerken]

Gewonnen:

  • Britannia Award (Lifetime Achievement, 2003)

Genomineerd:

  • Beste tegenspeelster voor Moord op de Nijl, 1978

Emmy Awards[bewerken]

Genomineerd:

  • Beste gastactrice in een serie (voor de rol van Eleanor Duvall in "Law & Order: Trial by Jury", 2005)
  • Beste tegenspeelster in een miniseries of film (The Blackwater Lightship, 2004)
  • Beste hoofdrolspeelster voor Murder, She Wrote, 12 keer (1985 tot en met 1996)
  • Beste individuele prestatie in een variété- of muziekprogramma, 3 keer ((1983, 1987, 1990)
  • Beste hoofdrolspeelster in een miniserie of film (Little Gloria... Happy at Last, 1983)

Golden Globes[bewerken]

Gewonnen:

Genomineerd:

  • Beste optreden van een actrice in een televisieserie - Drama voor Murder, She Wrote in 1986, 1988, 1989, 1991, 1993 en 1995)
  • Beste tegenspeelster in een miniseries of televisiefilm (A Gift of Love: A Christmas Story, 1983)
  • Beste filmactrice - musical/komedie (Bedknobs and Broomsticks, 1972)
  • Beste filmactrice - musical/komedie (Something for Everyone, 1970)

National Board of Review[bewerken]

Tony Award[bewerken]

Gewonnen:
Beste hoofdrol voor een actrice in een musical voor

  • Mame, 1966
  • Dear World, 1969
  • Gypsy: A Musical Fable, 1975
  • Sweeney Todd, 1979

Beste bijrol voor actrice in een toneelstuk

  • Blithe Spirit, 2009

Genomineerd in 2007 als beste actrice in een toneelstuk voor Deuce en in 2010 als beste actrice in een bijrol in een musical voor A Little Night Music.

Externe links[bewerken]