Angelsaksisch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Angelsaksisch (of Angel-Saksisch) wordt over het algemeen gebruikt als bijvoeglijk naamwoord als de "Engelse of Engelstalige wereld" bedoeld wordt, met name de Commonwealth of Nations en de Verenigde Staten van Amerika. Bijvoorbeeld: met het Angelsaksische rechtssysteem wordt de common law bedoeld.

Het woord 'Angelsaksisch' verwijst naar de twee volken, de Angelen en Saksen, die samen met de Juten de voorouders zijn van de huidige bevolking van Engeland. Deze drie stammen trokken in de 5e eeuw na Chr. Engeland binnen en verjoegen de oorspronkelijke (geromaniseerde) Keltische bevolking naar de westelijke uithoeken van het eiland: de huidige Keltische streken Wales, Cornwall en Schotland.

De taal Oudengels, die tot de 12e eeuw door de Angelsaksen werd gesproken, wordt ook wel het Angelsaksisch genoemd.

Engeland werd tot 1066 als een Angelsaksisch koninkrijk beschouwd; het Oudengels is dan ook een duidelijk Germaanse taal, die veel verwantschap toont met Nederlands, Fries en Nedersaksisch. Veel woorden in het Oudengels zijn beter herkenbaar vanuit die talen dan vanuit het moderne Engels. In 1066 kwam er een abrupt einde aan Angelsaksisch Engeland, toen het veroverd werd door Normandische edelen onder leiding van Willem de Veroveraar, die een Franstalig bewind vestigde, dat o.a. de Engelse woordenschat vergaand heeft beïnvloed.

De Angelsaksische organisatiemethode (het zgn Angelsaksisch model) duidt op organisaties die vanuit een drijfveer van winstoptimalisatie werken, vaak bestierd door aandeelhouders en een bestuur.