Anissa Temsamani
| Anissa Temsamani | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Naam | Anissa Temsamani | |||
| Geboren | Tanger, 27 augustus 1966 | |||
| Land | .svg){kind=small} België |
|||
| Functie | Politicus | |||
| Partij | sp.a | |||
| Functies | ||||
| 2003 - 2004 | Volksvertegenwoordigster | |||
| 2003 - 2003 | Staatssecretaris arbeidsorganisatie en welzijn op het werk |
|||
| 2004 - 2009 | Vlaams Parlementslid[1] | |||
| 2006 - heden | Gemeenteraadslid Mechelen | |||
| Website | ||||
|
||||
Anissa Temsamani (Tanger, 27 augustus 1966) is een Belgische politica. Ze is gemeenteraadslid in Mechelen en was Vlaams volksvertegenwoordiger voor de sp.a. Zij zetelde als vast lid in de commissies Werk, Economie, Sociale Economie, Onderwijs en Buitenlands Beleid.
Temsamani kwam regelmatig in het nieuws met uitgesproken standpunten onder meer rond de verantwoordelijkheid van ouders bij spijbelen, het verlagen van de leerplichtleeftijd, de dialoog rond samenlevingsproblemen, het integratiebeleid en het hoofddoekendebat. In 2003 moest ze gedwongen ontslag nemen als staatssecretaris uit de Regering-Verhofstadt II nadat ze door haar verleden als zelfstandige in opspraak was geraakt.
[bewerken] Levensloop
Temsamani verhuisde drie dagen na haar geboorte in de Marokkaanse stad Tanger, met haar familie naar Mechelen, waar ze verder opgroeide. Na een slecht afgelopen carrière als kleine zelfstandige en een scheiding, engageerde ze zich eind jaren negentig in de politiek. Via een werkgroep allochtonen kwam ze in 1998 terecht bij de Mechelse SP.
In juni 1999 nam ze voor de eerste keer deel aan de parlementsverkiezingen, maar werd, ondanks een behoorlijk resultaat, niet verkozen. Vanaf september 1999 was zij beleidsmedewerker maatschappelijke integratie, sociale economie en gelijke kansen in het kabinet van Johan Vande Lanotte. In 2001 werd zij aangetrokken als experte inzake tewerkstelling en diversiteitsbeleid door de Stichting P&V. Ondertussen nam ze ook deel aan een project rond burgerschapsvorming bij de Koning Boudewijnstichting.
Bij de Kamerverkiezingen in mei 2003 werd zij rechtstreeks op basis van haar aantal voorkeurstemmen verkozen in de Kamer. Een maand later werd Temsamani door Steve Stevaert voorgesteld als Staatssecretaris voor Arbeidsorganisatie en Welzijn op het Werk in de regering-Verhofstadt II. Zij werd het eerste regeringslid van Marokkaanse origine in België (maar niet het eerste regeringslid van vreemde origine, onder meer Elio Di Rupo, Marie Arena en anderen gingen haar op dit gebied vooraf). Tijdens de zomer van 2003 kwam zij in het nieuws met haar interventies naar aanleiding van de snikhete temperaturen op de werkvloer, deed zij stappen om de arbeidsinspectie uit te breiden en pleitte ze voor een uitbreiding van het ouderschapsverlof.
Temsamani deed na 74 dagen afstand van haar functie. Hiermee was ze de kortst zetelende Belgische minister of staatssecretaris ooit. Onder meer onthullingen over haar verleden als zelfstandige, gepubliceerd door het maandblad Deng, deden haar de das om. Als kleine zelfstandige ging zij failliet (maar werd hier na een gerechtelijke uitspraak niet voor verantwoordelijk gesteld), er waren schulden uit die periode en ze zou gelogen hebben over haar diploma. Vooral dit laatste bleef in het collectieve geheugen. In 2008 kwam ze opnieuw in opspraak, toen bekend werd dat zij de wettelijk verplichte vermogensaangifte niet had ingediend.
Ondanks dit ontslag werd Temsamani bij de verkiezingen van 13 juni 2004 opnieuw rechtstreeks verkozen, ditmaal voor het Vlaams parlement. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 raakte ze ook dankzij haar voorkeursstemmen opnieuw verkozen. Ze nam ontslag als fractieleider van de sp.a-fractie in de Mechelse gemeenteraad na onvrede met het partijbureau. Ze zal zich ook onafhankelijker opstellen tegenover de partij wat gevaarlijk wordt voor de krappe coalitie (1 zetel) van socialisten, liberalen, groenen en christendemocraten. Bij de Belgische verkiezingen in 2007 behaalde de sp.a een slechte uitslag en ondanks haar voorkeurstemmen werd ze niet verkozen.
Op 3 maart 2009 kondigt ze aan dat ze uit de nationale politiek stapt uit onvrede met haar vijfde plaats op de verkiezingslijst voor het Vlaams parlement. Ze blijft wel zetelen als gemeenteraadslid in Mechelen.
[bewerken] Politiek curriculum
- Volksvertegenwoordiger in de Kamer (2003-2004)
- Staatssecretaris in België (2003)
- Volksvertegenwoordiger in Vlaanderen (2004-2009)
- Gemeenteraadslid in Mechelen (2006-)
[bewerken] Externe link
| Staatssecretaris voor Arbeidsorganisatie en Welzijn op het Werk 2003 |
Opvolger: Kathleen Van Brempt |
| Bronnen, noten en/of referenties |
