Anna MacGillivray Macleod

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anna MacGillivray Macleod circa 1938

Anna MacGillivray Macleod (Kirkhill, 15 mei 1917 – St. Raphaels, Edinburgh, 13 augustus 2004) was een Schotse hoogleraar in brouwen en biochemie aan de Heriot-Watt-Universiteit te Edinburgh.

Familie[bewerken]

Macleod[1] was de dochter van de dominee Alasdair MacGillivray Macleod en Margaret Ingram Sangster. Haar grootvader, de dominee George Macleod, bekleedde op het eiland Lewis in het plaatsje Garrabost een belangrijke functie. Macleod was een achternicht van politicus en voormalig kanselier ( Minister van Financiën en economische zaken - Chancellor of the Exchequer) Iain Norman Macleod. Anna Macleod had twee broers, haar oudere broer was dr. John George Macleod, de redacteur van Davidson's Textbook of Medicine en de auteur van Clinical Examination, en haar jongere broer was dr. Alasdair MacGillivray Macleod, arts in Linlithgow.

Loopbaan[bewerken]

Macleod studeerde aan de Invergordon Academy en het Edinburgh Ladies' College en behaalde een graad in botanie aan de Universiteit van Edinburgh. In 1945 kreeg zij een aanstelling aan de faculteit van de Heriot-Watt University, waar zij werkzaam bleef tot haar pensionering in 1977. In 1951 keerde zij terug naar de universiteit van Edinburgh om aldaar een promotieonderzoek te gaan doen. Eind jaren zestig behaalde zij hier de graad van doctor op een proefschrift over het ontkiemen van gerst.[2] In 1961 was zij, samen met Leslie Samuel Cobley, redacteur van Contemporary Botanical Thought, een periodiek dat werd uitgegeven door Oliver en Boyd. Van 1964 tot 1976 was Macleod werkzaam als redacteur van het orgaan van het Institute of Brewing en van 1970 tot 1972 als president van het Institute of Brewing and Distilling. In 1975 werd zij benoemd tot hoogleraar in het vak van brouwen aan de Heriot-Watt University en in 1976 verkreeg zij de Horace-Brown-medaille; dit was een van de grootste eerbewijzen binnen de brouwerij-industrie.

Macleod (ze wilde dat iedereen - studenten zowel als anderen - haar in plaats van Professor Macleod haar gewoon - Anna - noemden) ging in 1977 met pensioen maar bleef echter werkzaam als emeritushoogleraar. In 1993 verkreeg zij van de Heriot-Watt University een eredoctoraat voor haar ontdekking van gibberellinezuur, wat zeer belangrijk was in het productieproces van het mouten (de omzetting van gerst naar mout), omdat deze ontdekking leidde tot het verkorten van de fabriceringstijd. [2] Bij deze gelegenheid noemde de decaan van de faculteit, professor Philip G. Harper, de verdiensten van Macleod voor de bierbrouwerij even groot als die van wetenschappers als James Watt (vermogen), Louis Pasteur (pasteuriseren) en Horace Tabberer Brown (bioloog en brouwer). Hij zei verder dat Macleod ook nationale en internationale erkenning genoot als docent, wetenschapper en als brouwer. Macleod overleed in St. Raphaels in augustus 2004 op 86-jarige leeftijd. De brouw- en destilleerfaculteit van de Heriot-Watt, zoals het nu geheten is, Universiteit stelde de Anna Macleod scholarship in met een donatie, haar nagelaten in het testament van Macleod. Een doctorale student van haar, Geoff Palmer, met wie zij samen veel publiceerde, werd haar opvolger als hoogleraar en voor het verder onderzoek naar gerst en het mouten. Anna MacGillivray Macleod was onder meer bevriend met Jean De Clerck.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. , International women in science: a biographical dictionary to 1950, 2001-08-01, “Macleod, Anna MacGillivray”, p. 190–191 ISBN 978-1-57607-090-1.
  2. a b Anna MacLeod. The Scotsman (6 September 2004)