Anna Magdalena Bach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Van deze afbeelding wordt wel aangenomen dat het Johann Sebastian en Anna Magdalena Bach voorstelt

Anna Magdalena Bach, geboren Wilcke of Wilcken (Zeitz, 22 september 1701 - Leipzig, 22 februari 1760) was de tweede vrouw van Johann Sebastian Bach.

Anna Magdalena werd geboren in Zeitz als dochter van de militaire hoftrompettist Johann Caspar Wilcke. Samen met haar oudere zus was ze opgeleid als professionele zangeres. Ze werd geëngageerd aan het hof van Köthen, waar ze actief werd vanaf de zomer van 1721.

Enkele maanden later, op 3 december 1721, trouwde zij met Johann Sebastian, die 16 jaar ouder was dan zij, en wiens vrouw anderhalf jaar ervoor was overleden.

Anna Magdalena baarde 13 kinderen, van wie slechts zes hun jonge kinderjaren hebben overleefd. Ze was ook begaan met de opvoeding van de 4 kinderen van Bachs eerste huwelijk, die nog in leven waren. Ze was 48 jaar oud toen Bach stierf, en weigerde te hertrouwen, zodat ze het voogdijschap niet zou verliezen over haar minderjarige kinderen. Samen met haar twee jongste dochters van 8 en 12 vond zij onderdak bij vrienden. Ze stierf op 59-jarige leeftijd, waarschijnlijk in erbarmelijke omstandigheden zoals een dodenregister suggereert.

Notenbuchlein für Anna Magdalena Bach (1725)[bewerken]

Anna Magdalena is zeer bekend door het 'Notenbüchlein' dat Bach voor haar verzamelde. Bach heeft het concept van deze partituur na een paar jaar laten liggen, en verving het in 1725 met de nieuwere, beter bekende partituur. Het zijn meestal kortere, "galanterie"- stukjes zoals menuetten, polonaises, marches en zelfs probeersels van hun kinderen. De stukjes kopieerde ze uit het familie-gastboek. Ze werden hierin geschreven als vriendschapsbetuigingen van de vele bezoekers in Bachs huis. Er staan werkjes in van Christian Petzold (1677-1733), Johann Adolph Hasse (1699-1783), François Couperin, Georg Böhm, Carl Philipp Emanuel Bach en Johann Christoph Friedrich Bach. Daarnaast bevat het ook kleine vocale stukken, liederen en koralen, die Anna Magdalena meestal voor zichzelf gebruikte om te zingen voor haar kinderen.

Het boekje was zorgvuldig fraai uitgewerkt: het was ingebonden in een groene kaft, versierd met gouden ornamenten. Op de frontpagina stond in gouden letters A.M.B. en ook het jaar 1725. Later heeft Carl Philipp Emanuel Bach het monogram volledig voor zijn stiefmoeder uitgeschreven, für Anna Magdalena Bach.

Kinderen[bewerken]