Anna Ruysch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Anna Ruysch (Den Haag, 19 december 1666Amsterdam, 7 januari 1754) was een Nederlandse kunstschilder. Anna Ruysch schilderde met name (bloem)stillevens. Haar meer bekende oudere zuster Rachel was eveneens kunstschilder.

Biografie[bewerken]

Anna Ruysch werd geboren als jongste dochter van hoogleraar anatomie Frederik Ruysch en diens vrouw Maria Post. Terwijl Anna nog een baby was verhuisde het gezin Ruysch van Den Haag naar Amsterdam, vader Ruysch ging in Amsterdam anatomische lessen geven. In Amsterdam ging Frederik anatomische stillevens tentoonstellen, deze schilderijen en bijbehorende objecten werden uiteindelijk door Rachel en Anna geschilderd. Mogelijk is Anna net als haar zus bij Willem van Aelst in de leer geweest. In ieder geval schilderden de zussen in dezelfde stijl en kozen zij voor dezelfde onderwerpen.

Anna trouwde in 1688 met Isaak Hellenbroek toen zij 21 en hij 23 jaar oud was, hij was verfhandelaar van beroep.[1] Na getrouwd te zijn stopte Anna met schilderen om zich op het gezinsleven te kunnen richten. Op 10 april 1689 werd hun eerste kind, Elisabeth Susanna, gedoopt.[2] Anna en Isaak kregen samen 6 kinderen. Behalve Elisabeth bereikten twee andere kinderen de volwassen leeftijd. Haar zoon, Frederik Hendrik werd op 2 januari 1697 gedoopt, haar dochter, Anna Geertruijd ruim tien jaar later op 14 augustus 1707.

Erfenis[bewerken]

In 1749 overleed Isaak, Anna zette de verfhandel samen met haar zoon voort. Vijf jaar na haar man overleed Anna. Haar zoon erfde vier schilderijen: zijn eigen portret, een portret van zijn oom, de predikant Abraham Hellenbroek, geschilderd door Pieter van der Werff, en de portretten van zijn ouders.[2]

Haar jongste dochter Anna kreeg een portret van haar grootvader Frederik Ruysch. Dit portret zat in een vergulde lijst. Daarnaast kreeg ze twee door haar moeder geschilderde bloemstillevens.[2]

De oudste dochter Elisabeth kreeg een portret van haarzelf en een door Jurriaen Pool geschilderd portret van haar grootvader Frederik Ruysch. Dit portret zat in een zwarte lijst, daarnaast kreeg ook zij twee bloemstillevens van de hand van haar moeder.[2]

Werken[bewerken]

Omdat Anna zelden haar schilderijen signeerde is slechts een klein deel van haar oeuvre met zekerheid aan haar toe te schrijven.[2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Kooijmans, Luuc. De Doodskunstenaar. Amsterdam: Uitgeverij Bert Bakker, 2004. DBN. Web. 8 maart 2013.
  2. a b c d e Luuc Kooijmans, 'Ruysch, Anna', in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. bezocht op 8 maart 2013.