Anna Boleyn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf Anne Boleyn)

Anna Boleyn

Periode	1533-1536
Voorganger	Catharina van Aragon
Opvolger	Jane Seymour

Vader	Thomas Boleyn
Moeder	Elizabeth Howard

Tekening door Hans Holbein de Jonge

Anna Boleyn, (Blickling (Norfolk)?, 1507? - Londen, 19 mei 1536) was de tweede vrouw van Hendrik VIII en koningin van Engeland van 1533 tot 1536.

Zij was de dochter van Thomas Boleyn, graaf van Wiltshire, en Elizabeth Howard, dochter van de tweede hertog van Norfolk. Haar geboortejaar is onzeker, en zou ook 1502 kunnen zijn. Haar vader bracht haar onder de hoede van Margaretha van Oostenrijk, de dochter van Maximiliaan I, keizer van het Heilige Roomse Rijk. Van het voorjaar van 1513 tot de herfst van 1514 woonde zij in de Nederlanden en, daarna enige jaren in Frankrijk.

Na haar terugkeer naar Engeland werd zij, naar wordt aangenomen, hofdame van Mary Tudor, de zuster van Hendrik VIII en voormalig gemalin van de Franse koning. In het voorjaar van 1523 verloofde zij zich met Lord Henry Percy, de toekomstige 6e graaf van Northumberland. Toen diens vader ervan hoorde via kardinaal Thomas Wolsey, keurde hij hun huwelijk af.

Het volgende bericht over Anna stamt uit 1527, toen zij hofdame was van Hendriks eerste echtgenote Catharina van Aragón. Sinds 1525 schijnt Hendrik amoureuze betrekkingen met Anna te hebben onderhouden, die in 1527 algemeen bekend werden. Zij nam geen genoegen met alleen maar de positie van maîtresse.

Nadat de met paus Clemens VII gevoerde onderhandelingen over de scheiding van Hendrik VIII en Catharina waren mislukt (zij kon hem geen mannelijke nakomelingen schenken), verstootte Hendrik zijn eerste vrouw in 1531 en trouwde in het geheim met Anna Boleyn. Na de uiteindelijke nietigverklaring van het eerste huwelijk met Catharina van Aragón werd Anna Boleyn in juni 1533 gekroond.
In september 1533 schonk zij het leven aan haar dochter Elizabeth, de latere koningin Elizabeth I; in de daaropvolgende drie jaar had zij tenminste drie miskramen; Hendrik was van mening dat er een vloek op dit huwelijk rustte. Jane Seymour verscheen op het toneel als zijn nieuwste maîtresse in een lange reeks. In mei 1536 werd Anna gearresteerd en overgebracht naar de Tower of London op beschuldiging van overspel en incest en werden haar vijf zogenaamde minnaars en (twee dagen later) zij zelf onthoofd. Volgens historici was zij niet geheel onschuldig en had zij geen hoogstaand karakter.

[bewerk] De executie

De ex-koningin Anna Boleyn werd uit haar kamer gehaald in de Tower, nadat ze was klaar gemaakt, door haar kamermeisje, voor de executie. Haar haren waren bijeengebonden met een haarband. Samen met dat kamermeisje ging ze nog bidden in de kapel van de Tower. Ondertussen was een paar dagen eerder de beste beul van Frankrijk naar Engeland overgekomen. Het schavot op de binnenplaats van de Tower was al dagen eerder klaar gemaakt. Het grote zware slagzwaard lag op een zwart kleed uitgestald en was scherp geslepen door de meester-beul. Anna Boleyn zou het nooit te zien krijgen.

Na het gebed werd ze begeleid naar de binnenplaats, waar de wachters van de Tower een haag vormden toen ze buiten kwam. Het dienstmeisje en een priester begeleidden haar op de trap. De meester-beul stond in de hoek van het schavot. Hij was geheel in het zwart gekleed met een zwarte hoofddoek, die alleen de mond en kin onbedekt liet. De eveneens zwartgeklede beulsknecht stond aan de andere zijde van het schavot. Anna Boleyn keek naar haar beulen, maar zag geen bijl of zwaard. Wel zag ze haar doodskist staan met in het hout haar ingegraveerde wapenschild. De Franse beul knielde voor haar en sloeg samen met haar een kruisteken en ontving een gouden dukaat, als betaling voor een pijnloze dood. De meester-beul had het slagzwaard onder het stro, dat over het gehele schavot bedekt lag, gelegd. Waarschijnlijk deed hij dat om haar geen groter angstgevoel te geven, dan dat ze nu al had.

De laatste woorden van Anna Boleyn waren, vlak voor haar executie:

Good Christian people, I am come hither to die, for according to the law, and by the law I am judged to die, and therefore I will speak nothing against it. I am come hither to accuse no man, nor to speak anything of that, whereof I am accused and condemned to die, but I pray God save the king and send him long to reign over you, for a gentler nor a more merciful prince was there never: and to me he was ever a good, a gentle and sovereign lord. And if any person will meddle of my cause, I require them to judge the best. And thus I take my leave of the world and of you all, and I heartily desire you all to pray for me. O Lord have mercy on me, to God I commend my soul.

Na deze laatste bovenvermelde woorden, knielde ze voor het kapblok en prevelde ze gebeden samen met de priester. De beulsknecht wou haar blinddoeken, maar ze weigerde. Knielend voor het kapblok, herhaalde ze een aantal malen:

To Jesus Christ I commend my soul; Lord Jesus receive my soul.

Ze bleef geknield rechtop zitten toen ze geritsel hoorde aan haar linkerzijde. De beul trok snel het weggestoken slagzwaard van onder het stro, toen ze verschrikt omkeek. De beulsknecht knipte snel met zijn vingers om haar aandacht, wat ze ook deed. Op dat moment sloeg de beul met zijn slagzwaard haar hoofd af.

Toen haar hoofd viel, werd er vanaf de Tower een kanonschot afgevuurd. Dat was het teken voor koning Hendrik VIII dat zijn tweede echtgenote gestorven was. Hij stond met een klein gevolg te wachten buiten de muren van de Tower op het sein. Hij vertrok met zijn gevolg naar Jane Seymour. Zij zou zijn derde vrouw worden en niet de laatste.