Anneke Brassinga

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Anneke Brassinga (Schaarsbergen, 20 augustus 1948) is een Nederlands dichter, prozaïst en vertaler.

Van 1967 tot 1972 volgde ze de opleiding Literair vertaler aan de Universiteit van Amsterdam. Ze maakte daarna naam als vertaalster van onder anderen Oscar Wilde, Jules Verne en Sylvia Plath. In 1978 werd haar voor de vertaling van Vladimir Nabokovs The Gift de Martinus Nijhoff-prijs toegekend. Ze weigerde die in ontvangst te nemen. Ze vond dat, door de boycot van een groot aantal vertalers, de jury slechts kon kiezen uit een kleine groep kandidaten.

In november 2008 ontving zij de Constantijn Huygensprijs voor haar hele oeuvre, volgens de jury ‘een uniek universum van taal, waarin ze voortdurend zoekt naar een balans tussen de wereld van woorden en de echte, die van gras, vlees, botten, liefde. Razend knap, geestig, ontroerend, soms ergerniswekkend, nooit gemakkelijk.’


Al in 1974 publiceerde Brassinga proza en poëzie in De Revisor onder het pseudoniem A. Tuinman. Haar eerste niet-bibliofiele dichtbundel verscheen in 1987. In 1993 kwam haar eerste prozabundel op de markt.

[bewerken] Bibliografie

  • Aurora (1987) - gedichten
  • Landgoed (1989) - gedichten
  • Thule (1991) - gedichten
  • Hartsvanger (1993) - proza
  • Zeemeeuw in boomvork (1994) - gedichten
  • Huisraad (1998) - gedichten
  • Hapschaar (1998) - verhalen
  • Verschiet (2001) - gedichten
  • Het zere been (2002) - essays en diverse
  • Tijdelijk verblijf (2003) - gedichten, onder andere van Anneke Brassinga
  • Timiditeiten (2003) - gedichten (met foto's van Freddy Rikken)
  • Wachtwoorden, verzamelde gedichten (2005)
  • Tussen vijf en twaalf (2005) - brieven (met Freddy Rikken)
  • IJsgang (2006) - gedichten
  • Bloeiend puin (2008) - essays
  • Ontij (2010) - gedichten

[bewerken] Prijzen

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen