Anni-Frid Lyngstad

Anni-Frid Lyngstad in juli 2008

Anni-Frid (Frida) Synni Lyngstad (Ballangen, 15 november 1945) is een van geboorte Noors zangeres. Ze werd vooral bekend als zangeres van de Zweedse groep ABBA.

Geschiedenis

Anni-Frid (Frida) Synni Lyngstad werd geboren te Ballangen bij Narvik in Noorwegen als dochter van Synni Lyngstad en Alfred Haase. Haase was een Duits soldaat. Haase werd teruggeroepen naar Duitsland aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Onderweg zonk het schip en werd hij opgegeven als vermist. Maar Haase overleefde en woont nu nog in Duitsland waar Frida hem een aantal jaren geleden heeft opgezocht. Door de relatie met Haase kreeg haar moeder het na de oorlog zwaar te verduren in Noorwegen, Anna-Frid zou volgens bronnen het product zijn van het Duitse"Lebensborn"project. Een project dat het Duitse rijk had opgezet om het Arische ras uit te breiden en te promoten.

De grootmoeder van Lyngstad besloot haar 18 maanden oude kleinkind mee te nemen en te verhuizen naar Zweden. Haar moeder volgde later, maar zij overleed nog voor haar dochtertje twee jaar werd. Anni-Frid en haar oma bleven in Zweden wonen, in Torshälla, een plaatsje net buiten de stad Eskilstuna.

Elf jaar oud maakte Lyngstad haar debuut als zangeres tijdens een voorstelling ten bate van het Rode Kruis. Vanaf haar 13e tot haar 23ste trad ze op met onder meer Ewald Eks kvintett dans-orchest en Bengt Sandlund's big band. In 1961 ontmoette zij Ragnar Fredriksson, haar eerste man waarvan ze later zou scheiden. Samen kregen ze twee kinderen, Hans (1963) en Lise-Lotte (1967-1997). Ragnar en Lyngstad richtten in 1964 hun eigen groep op, Anni-Frid Four.

Op 3 september 1967 won Lyngstad een talentenjacht in Stockholm, georganiseerd ter gelegenheid van Dagen H, met het lied En ledig dag (Een vrije dag) en kreeg ze de kans om op tv op te treden. Vrij snel hierna tekende ze een contract bij EMI records, en haar eerste single En ledig dag / Peter, kom tillbaka (Een vrije dag / Peter, kom terug) werd uitgegeven. Tot het begin van de jaren zeventig was Lyngstad vooral bekend om haar liveoptredens en veel minder om haar singles. Samen met de Zweedse zanger Lasse Lönndahl en Charlie Norman (zanger/pianist) reisde zij rond in Zweden tijdens de zomers van 1968, '69 en '70. Ze was in 1969 een van de deelnemers aan de Zweedse voorrondes van het Eurovisiesongfestival en eindigde op de 4e plek. Succes met haar singles had Lyngstad niet. In 1972 werd ze dan ook gedumpt door haar label EMI. Het was verloofde Benny Andersson die Lyngstad bij Polar Music onder wist te brengen.

In 1969 ontmoette Lyngstad Benny Andersson voor het eerst, hierna trad hij op als haar producer bij EMI. De samenwerking tussen Benny, Frida, Agnetha en Björn kwam tot stand in 1970. Samen maakten zij deel uit van een cabaret-show (Festfolket - de verloofden). De show had niet veel succes en de plannen voor een band werden opzij gelegd.

ABBA

Tussen 1972 en 1982 was ABBA Lyngstads hoofd-carrière. Het leek ABBA-manager Stig Anderson evenwel een goed plan als Lyngstad tussendoor een Zweedstalige solo-LP zou maken. Het album, dat in 1975 verschijnt heet simpelweg "Frida ensam" (Frida alleen) en is door Andersson geproduceerd. Het album komt op de eerste plaats van de hitlijst in Zweden en bevat enkele covers van Engelse hits (o.a. van David Bowie). Het nummer 'Fernando' dat Benny en Björn samen voor Lyngstads album schreven, zou later door ABBA in het Engels worden opgenomen en een enorme wereldhit worden. 'Frida Ensam' verkocht meer dan 100.000 exemplaren in Zweden.

De grote doorbraak voor Lyngstad kwam met ABBA: de groep won de eerste prijs in het Eurovisiesongfestival in Brighton (6 april 1974) met 'Waterloo'. ABBA overleefde het eendagsvlieg-stempel dat veel winnaars met zich meedragen, en gingen door met televisieoptredens, concerten en opnames in Europa, de Verenigde Staten, Japan etc. Met de release van de hitsingle 'SOS' (1975) werd het voor iedereen duidelijk dat ABBA een popgroep van betekenis was. Het ABBA-tijdperk bracht haar vader Alfred Haase terug in het leven van Lyngstad. Dankzij een artikel dat door het Duitse pop-blad 'Bravo' was gepubliceerd met alle gegevens van de verschillende leden van ABBA, werd de nieuwsgierigheid van Andrea Buchinger gewekt. Haar oom heette ook Alfred Haase, en toen zij navraag deed bij hem, bleek hij de nietsvermoedende vader van Lyngstad te zijn. Het duurde echter enige tijd voordat Lyngstad hem wilde ontmoeten, er waren redelijk wat reacties geweest op de biografische verhalen in de pers en de meeste sneden geen hout.

Het huwelijk met Andersson duurde nog geen drie jaar, na negen jaren verloofd te zijn geweest trouwde het stel op 6 oktober 1978. De scheiding volgde in februari 1981. Andersson verliet Lyngstad voor Mona Nörklit, een Zweedse tv-persoonlijkheid.

Na ABBA

Nadat ABBA geen concrete plannen in de agenda had gezet om een nieuwe plaat op te nemen, pakte Lyngstad haar solocarrière op met het door Phil Collins geproduceerde album 'Something's Going On' (1982) waarvan de single 'I know there's something going on' de grootste hit werd. Onder andere in Amerika bereikte de single de 13de plaats van de single Top 100, en in Frankrijk stond de single zelfs op nummer 1. Van het album werden wereldwijd bijna 1 miljoen exemplaren verkocht. 'Something's going on' werd no. 1 in Zweden, België en Noorwegen, kwam in de Top 10 in Australië en verschillende Europese landen en in de Top 20 in Duitsland. Het vervolgalbum 'Shine' (1984), geproduceerd door Steve Lillywhite, flopte volledig. Ook de singles maakten weinig of geen indruk op de charts. Het album haalde alleen de Top 10 van Zweden, Noorwegen en België. Lyngstad stopte daarna met haar internationale carrière en heeft nooit meer een Engelstalig album opgenomen.

In het begin van de jaren '90 was Lyngstad, inmiddels grootmoeder, betrokken bij ecologie-projecten en het (leef)milieu. In het bijzonder ondersteunde zij de organisaties The Natural Step (De natuurlijke stap) en Artister för miljö (Artiesten voor het milieu). Lyngstad was zeer betrokken bij deze organisaties en heeft achter de schermen veel werk verricht. De Duitse prins Heinrich Ruzzo Reuss von Plauen, een goede vriend van de Zweedse koning en koningin, werd haar volgende man, zij trouwden in Denemarken in 1992. Lyngstad kreeg daardoor officieel de titel van prinses. Zij gingen wonen in Zwitserland met de tweelingdochters Henriëtte en Pauline uit zijn eerste huwelijk. Lyngstad trad in 1993 eenmalig samen op met "The Real Group" tijdens een feestvoorstelling ter ere van de 50e verjaardag van koningin Silvia. Daar zongen Lyngstad en The Real Group naar een idee van Lyngstad een a-capella versie van ABBA's Dancing Queen.

In 1996 ging Lyngstad weer de studio in om een cd op te nemen. Het resultaat werd het album 'Djupa andetag' (Diep ademhalen), geschreven en geproduceerd door Anders Glenmark. Het album, dat geheel in het Zweeds werd gezongen, wordt door veel van haar fans gezien als het beste solo-album dat ze heeft uitgebracht. 'Djupa andetag' werd alleen uitgebracht in Scandinavië. In Zweden werd het een succes, het kwam op nummer één in de Zweedse hitlijsten en verkocht ongeveer 90.000 exemplaren. Er werden drie singles van het album uitgebracht, waarvoor Lyngstad behoorlijk wat promotie heeft gedaan. Geen ervan wist echter de top 10 in Zweden te halen. Dit ondanks een aantal televisie-optredens in onder andere Zweden, Finland en Noorwegen. De jaren die volgden stonden in het teken van persoonlijke tragedies. Lyngstads man overleed aan kanker in november 1999 (49 jaar oud), twee jaar nadat Lise-Lotte, haar dochter met Ragnar Fredriksson, bij een auto-ongeluk in de Verenigde Staten om het leven was gekomen.

Lyngstads echtgenoot was een goede vriend van de Zweedse koning en zijn gezin en Lyngstad was inmiddels ook met hen bevriend geraakt. Met de Zweedse koningin Silvia heeft Lyngstad diverse projecten gedaan. Bij de begrafenis van haar man was het koninklijk echtpaar met hun kinderen aanwezig.

Complete cd's opnemen deed Lyngstad na 1996 niet meer. Slechts enkele malen zong ze een duet of werkte ze samen met artiesten, waarmee zij een bijzondere band heeft. Zo nam ze het klassieke nummer 'La Barcarolle' op, een duet dat ze samen met de Italiaanse operazangeres Filippa Giordano zingt. Het nummer werd op de cd Il rosso amore (deluxe) van Giordano alleen in Japan (2002) uitgebracht. Verder neemt ze in 2003 voor het goede doel het reli-pop duet 'Lieber Gott' op, samen met de internationaal onbekende Dan Daniell, die net als Lyngstad woonachtig is in het Zwitserse Zermatt. Het nummer was uitsluitend voor het goede doel bestemd, alle inkomsten werden aan een goed doel overgemaakt. De cd-single kon alleen via internet worden besteld. Slechts 250 mensen bestellen daadwerkelijk het plaatje. Lyngstads meest recente opname (2004) is het liedje The sun will shine again, geschreven door Jon Lord, ex-Deep Purple. Lord en zijn vrouw zijn na het overlijden van Lyngstads echtgenoot zeer goede vrienden van haar geworden. Een aantal televisie-optredens, op alleen de Duitse televisie, en een liveoptreden tijdens een concert van Lord volgen. De reacties op het nummer zijn vrij lauw waarna de platenfirma besluit de song niet op single uit te brengen. Het trage liedje is vervolgens alleen verkrijgbaar op de cd en de dvd Beyond the notes (2004) van Lord.

Eind 2005 verschijnt er in Zweden van Lyngstad de dvd 'Frida - the dvd' met een overzicht van haar hele solocarrière vanaf 1967 tot 2005. Toch zegt ze stiekem te dromen van een verdere samenwerking met Lord.

Solo-albums

• Engelstalige albums:
  • Shine (1984)
  • Something's Going On (1982)

• Zweedstalige albums:
  • Frida 1967-1972 (1997)
  • Djupa Andetag (1996)
  • Frida Ensam (1975)
  • Frida (1971)

Externe links

• (en) Biografie

Mediabestanden

Zie de categorie Anni-Frid Lyngstad van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.