Anolis garmani

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anolis garmani
Jamaika-anolis-22.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Iguania (Leguaanachtigen)
Familie: Polychrotidae (Anolissen)
Geslacht: Anolis
Soort
Anolis garmani
Stejneger, 1899
Afbeeldingen Anolis garmani op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Anolis garmani op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

Anolis garmani is een hagedis uit de familie anolissen (Polychrotidae).[1] De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Leonhard Hess Stejneger in 1899. Vroeger behoorde deze soort enige tijd tot het geslacht Norops, maar dit is later teruggedraaid.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De mannelijke anolis wordt maximaal 38 centimeter lang, vrouwtjes blijven kleiner en worden maximaal 25 centimeter lang.[2] Ongeveer twee derde van de totale lichaamslengte bestaat uit de lange staart. De kleur is minder bont als bij sommige soorten anolissen; meestal is de hagedis grasgroen en alleen in rust of bij stress wordt hij bruin. Mannetjes hebben een forser lichaam en een grovere, zaagachtige stekeltjeskam van achter de nek tot halverwege de staart. De keelzak van de mannetjes is geel en in het midden oranje en is relatief groot.[3] De keelzak van de vrouwtjes heeft geen felle kleuren en is donkerder.

Voedsel[bewerken]

Op het menu staan kleine ongewervelden, kleine zoogdieren en soms plantendelen als vruchten, bloemen en bessen. In tegenstelling tot veel andere grote anolissen eet deze soort geen kleine hagedissen en ook geen eigen jongen wat Anolis garmani populair maakt als huisdier in een terrarium. De hagedis wordt niet zo heel groot en heeft een rustig karakter.

Voorkomen en habitat[bewerken]

De soort komt voor op Jamaica, maar is elders ontsnapt of uitgezet, en komt ook voor in het zuidoostelijke deel van de Verenigde Staten. Anolis garmani leeft met name op de stammen van bomen, en hoger dan twee meter komt deze soort niet vaak, alleen als er gevaar dreigt klimt hij soms snel in een hoge boom. Tijdens de regentijd en winter verschuilt de anolis zich weken of zelfs maandenlang; hij komt alleen tevoorschijn bij zonnig weer.

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Anolis garmani
  2. Axel Fläschendräger & Leo Wijffels, Anolis, Terrarien Bibliothek, 1996, Pagina 109, 110 ISBN 3 931587 04 5.
  3. Ralph Heselhaus & Matthias Schmidt, Karibische Anolis, Terrarien Bibliothek, 1994, Pagina 29, 30 ISBN 3 9801853 2 X.
Bronnen
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Anolis garmani - Website Geconsulteerd 24 augustus 2014
  • (de) Axel Fläschendräger & Leo Wijffels - Anolis - Pagina 109, 110 - Terrarien Bibliothek - 1996 - ISBN 3 931587 04 5
  • (de) Ralph Heselhaus & Matthias Schmidt - Karibische Anolis - Pagina 29, 30 - Uitgeverij Terrarien Bibliothek, 1994 - ISBN 3 9801853 2 X