António Lobo Antunes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
António Lobo Antunes

António Lobo Antunes (Lissabon, 1 september 1942) wordt beschouwd als de belangrijkste hedendaagse Portugese schrijver.

Biografie[bewerken]

António Lobo Antunes kreeg een opleiding als psychiater en diende als arts tijdens de koloniale oorlog met Angola. Nadat hij in 1973 naar zijn vaderland terugkeerde, ging hij aan de slag op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis in Lissabon en werkte hij een tijdlang in Duitsland en België. Zijn oorlogservaringen inspireerden hem tot zijn debuutroman Memória de Elefante (1979), waarin een man diep getraumatiseerd terugkeert uit actieve dienst in Afrika. Door het succes ervan besloot Lobo Antunes van het schrijverschap zijn beroep te maken. Inmiddels publiceerde hij een twintigtal romans (waaronder Dans der verdoemden, Fado Alexandrino, Het handboek van de inquisiteurs en Preek tot de krokodillen), en wordt hij beschouwd als een van de belangrijkste Europese auteurs van zijn generatie. Naast oorlog en dood vormt macht een van de dominante thema's in zijn werk. Met een bijna burleske humor schetst Lobo Antunes psychologische portretten van de kleine man. Verschillende personages voeren vaak tegelijk het woord, aldus de morele complexiteit van de Portugese maatschappij weerspiegelend.

Hij ontving in 1986 de Grote Romanprijs van de Portugese schrijversbond, en wordt alom gezien als een kandidaat voor de Nobelprijs. Hij werd in 2007 bekroond met de Camõesprijs, een literaire onderscheiding binnen het Portugese taalgebied en in 2008 met de Juan Rulfo Prijs, een prestigieuze prijs voor Latijns-Amerikaanse en Caraïbische literatuur.