Antoon van Dyck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Anthony van Dyck)
Ga naar: navigatie, zoeken
Antoon van Dyck
Zelfportret
Zelfportret
Persoonsgegevens
Bijnaam Anthony van Dyck, Anthonis van Dyck
Geboren 22 maart 1599,
Antwerpen (Royal Arms of Belgium.svg Hertogdom Brabant)
Flag of the Low Countries.svg Zuidelijke Nederlanden
Overleden 9 december 1641, Londen
Flag of England.svg Engeland
Beroep(en) Kunstschilder
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
De kruisiging (1626), in de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Brugge
Heilige Hieronymus
Voorbeeld van een portret met het warme Van Dyck-bruin

Antoon van Dyck (Antwerpen, 22 maart 1599Londen, 9 december 1641) was een Vlaamse barokschilder uit de Antwerpse School.[1] Zijn voornaam wordt ook als Anthonis, Antonio, Anthonie, Anton of Anthony vermeld.

Biografie[bewerken]

Van Dyck werd geboren in Antwerpen en werd in 1615 een onafhankelijk kunstschilder. In zijn jongere jaren was hij één van de favoriete leerlingen van Peter Paul Rubens, naast Jacob Jordaens en nog enkele anderen.

Hij ging in 1620 voor het eerst naar Engeland, verbleef er vier maanden, maar werd toen nog niet voorgesteld aan koning Jacobus I van Engeland en keerde nadien terug naar de Nederlanden. In 1621 ging hij naar Italië waar hij zes jaar verbleef, en er de Italiaanse meesters bestudeerde. Deze studie gaf hem de basis voor zijn succesvolle carrière als portretschilder.

Hij keerde in 1627 terug naar Antwerpen en schilderde door de jaren heen een groot aantal meesterstukken. Zijn reputatie kwam Karel I van Engeland ter ore, die hem naar Engeland haalde, waar hij in korte tijd erg beroemd werd.

Hij schilderde portretten van koning Karel I, koningin Henriëtta, de groep prinsen en prinsessen, van zichzelf, van zijn maîtresse Margaret Lemon, van de schilders Andries van Eertvelt, Theodoor Rombouts en van vele anderen. In het latere deel van zijn leven maakte hij alleen schilderijen af die door zijn studenten waren gemaakt naar zijn eigen voorstudies.

In juli 1632 werd hij geridderd en kreeg de titel "sir", en in 1633 werd hij benoemd tot hofschilder des konings. Hij kreeg een behoorlijk pensioen en trouwde de dochter van Lord Ruthven.

Van Dyck ligt begraven in de St Paul's Cathedral in Londen.

Schilderstijl[bewerken]

Antoon van Dyck schilderde voornamelijk portretten, maar ook stukken met een religieus of mythologisch onderwerp. Zijn werken behoren tot de Barok. Door velen wordt hij beschouwd als de grootste barokschilder uit de Zuidelijke Nederlanden na Rubens.

Zijn stijl werd aanvankelijk sterk beïnvloed door Rubens, maar later, tijdens een verblijf in Italië, vatte hij ook bewondering op voor Titiaan, wat in veel van zijn schilderijen is terug te zien.

Van Dyck was van grote invloed op het Engelse portretschilderen, en sommige historici beschouwen hem als de oprichter van de Engelse school van schilderkunst.

De naam Van Dyck wordt in de schilderkunst gebruikt voor diverse karakteristieke kenmerken waarmee hij beroemd geworden is. Hij portretteerde veel mannen met een korte, puntige baard, die in het Engels dan ook een 'vandycke' genoemd worden. Ook een kledingstijl is naar Van Dyck vernoemd (zoals gedragen in Thomas Gainsboroughs Blue Boy uit 1770). Karakteristiek voor zijn kleurgebruik is het warme 'Van Dyck-bruin', dat zijn naam gaf aan het betreffende olieverfpigment.

Kerken en musea met werk van Van Dyck[bewerken]

Vondst 2013[bewerken]

In december 2013 werd in het BBC-televisieprogramma The Antiques Road Show een onbekend schilderij gepresenteerd dat deskundigen hebben geïdentificeerd als een portret van een Brusselse magistraat dat Van Dyck geschilderd zou hebben in 1634. Het doek was in 2012 voor £ 400 (ongeveer € 480) gekocht bij een antiekwinkel in Cheshire. Er zal nog meer onderzoek plaatsvinden voordat de toeschrijving aan Van Dyck definitief is.[2]

Trivia[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties