Antifascisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Antifascistische demonstratie

Het antifascisme is een beweging die ageert tegen alle vormen van extreemrechts (met name fascisme en neofascisme). De antifascisten komen vaak uit een extreemlinks milieu.

Vaak organiseren zij tegendemonstraties bij extreemrechtse demonstraties en bijeenkomsten. Een deel van hen beschouwt geweld daarbij als legitiem actiemiddel. Een voorbeeld hiervan was de gewelddadige verstoring van de verzoeningsbijeenkomst tussen Hans Janmaat en de Centrumpartij op 29 maart 1986 in een hotel in Kedichem. De bijeenkomst werd verstoord door radicale, zich antifascistisch noemende actievoerders, die het hotel in brand staken. Hierbij raakte Janmaats levenspartner Wil Schuurman blijvend invalide doordat zij bij het afdalen vanuit een open raam zo ongelukkig terecht kwam dat later in het ziekenhuis een van haar benen moest worden geamputeerd.

De Antifascistische organisaties doen vaak onderzoek naar extreemrechtse organisaties en publiceren hierover.

Een bekende Nederlandse antifascistische onderzoeksgroep is Kafka. Ook kent men in Nederland een onderdeel van het internationale netwerk Anti-Fascistische Aktie (AFA/Antifa). Een minder bekende antifascistische vereniging in Nederland is AFVN/Bond van Antifascisten, in 1968 opgericht door communistische verzetslieden uit de Tweede Wereldoorlog bij wijze van steunbetuiging aan het neerslaan door de Sovjet-Unie van de Praagse Lente: deze organisatie is dan ook niet zo zeer gericht tegen het fascisme, als wel vóór het communisme, met name de stalinistische variant.

In Duitsland kent men naast de AntiFaschistische Aktion ook de Vereinigung der Verfolgten des Naziregimes - Bund der Antifaschisten.

De communistische regimes in het voormalige Oostblok gingen er prat op antifascistisch te zijn. Zo werd de Berlijnse muur "der Antifaschistische Schutzwall" genoemd.