Antilliaanse literatuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Antilliaanse literatuur is de verzameling van alle teksten, oraal overgeleverd of geschreven, die gerekend worden tot de literatuur van de Benedenwindse eilanden Curaçao, Bonaire en Aruba en de Bovenwindse eilanden Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius. De Antilliaanse literatuur is overwegend geschreven in het Nederlands en Papiamentu, voor een kleiner deel in het Spaans en wat de Bovenwindse eilanden betreft ook in het Engels.

Met de veranderde staatkundige constellatie van de eilanden in het Caribisch gebied, en daarmee het wegvallen van de Nederlandse Antillen, is ook de term Antilliaanse literatuur in wezen niet meer dekkend voor de literatuur van de zes eilanden (drie landen en drie gemeenten) na 10 oktober 2010. Om praktische redenen behoudt de term echter zijn waarde.

Bloemlezingen[bewerken]

  • Fabian Adekunle Badejo, Salted Tongues, Modern Literature in St. Martin. St. Martin, House of Nehesi Publishing (2003)
  • Lucille Berry-Haseth, Aart Broek, Sidney Joubert, Pa saka kara, II, III, Antologia di literatura Papiamentu. Fundashon Pierre Lauffer, Willemstad (1998)
  • Frank A.J. Booi e.a., Cosecha Arubiano; un antologia dedica na pueblo di Aruba. Oranjestad, Fundacion Centro Cultural Aruba (1984)
  • Anton Claassen, De navelstreng van mijn taal; Poesia bibo di Aruba. Amsterdam, In de Knipscheer (1992)
  • Wim Rutgers, Tropentaal; 200 jaar Antilliaanse vertelkunst. Amsterdam, Contact (2001)
  • Wycliffe Smith, Windward Island Verse; a survey of poetry in the Dutch Windward Islands (1982)
  • Frank Williams, Isla di mi/Island of mine. Oranjestad, Unoca (2000).

Over Antilliaanse literatuur[bewerken]

Zie ook[bewerken]