Antillianen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Onder de noemer Antillianen zijn in Nederland de inwoners van de Nederlandse Antillen en hun nazaten bekend. Het betreft de inwoners van Aruba, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Maarten en Sint Eustatius. Deze eilanden tellen samen ruim 300.000 inwoners. Daarnaast wonen in Nederland ongeveer 130.000 Antillianen. Bijna alle Antillianen bezitten - als burgers van het Koninkrijk der Nederlanden - de Nederlandse nationaliteit.

Voorouders[bewerken]

De Antillianen hebben een grote diversiteit aan voorouders, hetgeen bepaald is door de geschiedenis van de Antillen. Tot de komst van de Spanjaarden in 1493 werden de Antillen bewoond door indianen. In het begin van de 16e eeuw werd het grootste deel van de indianen afgevoerd als slaven, waarna de Spanjaarden het grootste deel van de bevolking uitmaakten. In 1634 kwam Curaçao in Nederlandse handen en vestigden zich ook Nederlanders op de eilanden. Na 1665 werden de Antillen een doorvoerhaven voor Afrikaanse slaven, die verhandeld werden door de West-Indische Compagnie. Een klein deel van de slaven bleef achter en werd ingezet op de plantages.

De Bovenwindse eilanden werden aan het eind van de 15e eeuw door de Spanjaarden ontdekt. De eilanden wisselden regelmatig van "eigenaar". De bevolking stamt af van Engelsen, Schotten, Ieren, Fransen, Afrikaanse slaven en Nederlanders.

Talen[bewerken]

De Antillianen van de Benedenwindse eilanden spreken veelal Papiaments, de Antillianen van de Bovenwindse eilanden spreken veelal Engels.

Zie ook[bewerken]