Antimoon(V)fluoride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Antimoon(V)fluoride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van antimoon(V)fluoride
Structuurformule van antimoon(V)fluoride
Molecuulmodel van antimoon(V)fluoride
Molecuulmodel van antimoon(V)fluoride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
SbF5
IUPAC-naam antimoon(V)fluoride
Andere namen antimoonpentafluoride
Molmassa 216,74 g/mol
CAS-nummer 7783-70-2
Beschrijving Kleurloze vloeistof
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Milieugevaarlijk
Waarschuwing
H-zinnen H302 - H332 - H411
EUH-zinnen geen
P-zinnen P273
VN-nummer 1732
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 3,00 g/cm³
Smeltpunt 8,3 °C
Kookpunt 141 °C
Goed oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Antimoon(V)fluoride is een anorganische verbinding van antimoon, met als brutoformule SbF5. Het is een kleurloze vloeistof, die onderdeel uitmaakt van één van de sterkste zuren, fluorantimoonzuur. Antimoon(V)fluoride heeft een trigonaal bipiramidale structuur, waarbij antimoon dsp3-gehybridiseerd is.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting met vorming van giftige dampen, onder andere antimoon en fluor. Ze reageert hevig met water, met vorming van het giftige en corrosieve waterstoffluoride. Antimoon(V)fluoride tast ook glas, koper en lood aan.

Externe links[bewerken]