Antimoon(V)oxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Antimoon(V)oxide
Structuurformule en molecuulmodel
Kristalstructuur van antimoon(V)oxide (zuurstofatomen zijn rood)
Kristalstructuur van antimoon(V)oxide (zuurstofatomen zijn rood)
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Sb2O5
IUPAC-naam antimoon(V)oxide
Andere namen diantimoonpentoxide, antimoonpentoxide
Molmassa 323,5 g/mol
CAS-nummer 1314-60-9
EG-nummer 215-237-7
Beschrijving wit tot geel poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H315 - H319 - H335
EUH-zinnen geen
P-zinnen P261 - P305+P351+P338
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit tot geel
Dichtheid 3,78 g/cm³
Smeltpunt (ontleedt) 380 °C
Slecht oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Antimoon(V)oxide of antimoonpentoxide is een anorganische verbinding van zuurstof met antimoon in de oxidatietoestand +5. Het komt steeds in gehydrateerde vorm voor (Sb2O5 · n H2O). Het is een geel kristallijn poeder, zeer weinig oplosbaar in water.

Productie[bewerken]

Antimoon(V)oxide wordt industrieel bereid door de oxidatie van antimoon of antimoon(III)oxide met waterstofperoxide. Aan een dispersie in water van poedervormig antimoon of antimoon(III)oxide wordt een oplossing van waterstofperoxide toegevoegd, waarbij bij ca. 90°C zich colloïdale deeltjes van antimoon(V)oxide vormen. In het proces kan een wateroplosbare stabilisator worden gebruikt, zoals een alkanolamine (bv. di-ethanolamine of tri-ethanolamine), een alifatisch alfa-hydroxycarbonzuur (zoals citroenzuur, wijnsteenzuur, gluconzuur of melkzuur) of een meerwaardig alcohol met naburige hydroxylgroepen (zoals 1,2-propaandiol, 1,2-butaandiol of trimethylolpropaan). De stabilisator zou als een katalysator fungeren (verhoogt de reactiesnelheid) en laat toe om kleinere deeltjes te produceren, met een gemiddelde deeltjesgrootte van minder dan 0,1 micrometer.[1]

Antimoon(V)oxide kan ook bereid worden door de hydrolyse van antimoonpentachloride.

Toepassingen[bewerken]

Antimoon(V)oxide wordt vooral gebruikt als vlamvertrager in plastics en op kunstvezels. Het wordt ook gebruikt in katalysatoren voor oxidatie- en polymerisatiereacties. Het kan ook gebruikt worden als anorganische ionenwisselaar.[2]

Externe link[bewerken]

  • (en) Gegevens van Antimoon(V)oxide in de GESTIS-stoffendatabank van het Duitse Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA) (JavaScript vereist)
Bronnen, noten en/of referenties