Antoine Bodar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Antoine Bodar
Antoine Bodar.JPG
Priester van de Rooms-katholieke Kerk
Wapen
Geboren 28 december 1944
Plaats 's-Hertogenbosch
Wijdingen
Diaken 17 mei 1992
Priester 26 mei 1992
Kerkelijke carrière
Huidige functie Gedelegeerde voor universiteiten en studentenpastoraat 2012-heden
Eerdere functies 1992-1995: pastor de Krijtberg
2003-2004: plebaan 's-Hertogenbosch
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Antoine Bodar ('s-Hertogenbosch, 28 december 1944) is een Nederlandse rooms-katholieke priester, kunsthistoricus, auteur van boeken op het terrein van cultuur en kerk en hoogleraar.

Bodar was aanvankelijk bekend als journalist die regelmatig op televisie verscheen. Hij was daarna docent aan de Leidse universiteit en hoogleraar in Tilburg. Bodar werd op latere leeftijd tot priester gewijd en bleef daarna als maker van eigen programma's en als gast in die van anderen optreden op radio en televisie. Hij heeft talrijke boeken op zijn naam staan.

Levensloop[bewerken]

Al op jeugdige leeftijd voelde Bodar zich aangetrokken tot de mystiek van de liturgie, en ontstond in hem het verlangen om priester te worden. Hij werd daarom, zoals veel jonge katholieken, misdienaar. De jezuïetenpaters van het Amsterdamse St. Ignatiusgymnasium waar hij leerling was, stuurden hem in 1962 vanwege "gebrek aan resultaten" van school. Door toedoen van zijn vader ging hij daarom overdag aan het werk. 's Avonds bleef hij studeren aan de HBS. In 1969 behaalde hij alsnog het staatsexamen gymnasium-α.[1]

Werk voor de media[bewerken]

Televisie[bewerken]

In 1965 begon Bodar zijn carrière bij de publieke omroep. In het begin van de jaren negentig maakte hij het televisieprogramma Eeuwigh gaat voor oogenblick voor de KRO. In dit programma ontving hij schrijvers, politici en theologen. In december 2011 blies de RKK het programma nieuw leven in. Bodar presenteerde het opnieuw en ontving tijdens de eerste drie uitzendingen, die werden uitgezonden rond kerst, de gasten Paul Witteman, Adriaan van Dis en Hilde Kieboom. De nieuwe reeks kreeg in 2012 een vervolg met twee uitzendingen, uitgezonden met Pasen en Pinksteren, waarin Antoine Bodar Hans Wiegel en Agnes Jongerius ontving. Voor de omroep RKK maakt Bodar bovendien bepaalde themaprogramma's zoals over Franciscus van Assisi en de Bijbel in de schilderkunst.

Radio[bewerken]

Hij werkte onder andere mee aan KRO radio- en televisieprogramma's als Telixer, Carionca, Sjook en Schoolradio. Vanaf 1968 werkte hij voor de VARA, de NOS, en de VPRO, met onder anderen Netty Rosenfeld en Bob Uschi. Voor TROS radio werkte hij eind jaren zeventig, begin jaren tachtig mee aan enkele kunstprogramma's. Sinds september 2010 presenteert Bodar op Radio 4 het programma Echo van Eeuwigheid dat in augustus 2012 uit Luisteronderzoek het best beluisterde programma van die zender bleek te zijn.[2]

Studies[bewerken]

Bodar studeerde geschiedenis, kunstgeschiedenis, literatuurwetenschap, filosofie en theologie aan de universiteiten van Amsterdam, Bazel, Leiden en Utrecht. In alle vakken behaalde hij zijn doctoraal. In 1987 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam tot doctor in de filosofie op het proefschrift De schoonheidsleer van André Jolles.

Wetenschappelijke werk[bewerken]

In 1978 werd hij docent in kunstgeschiedenis en esthetica aan de Universiteit Leiden tot aan 1983, en vanaf 1985 tot 2003. Hij is benoemd tot bijzonder hoogleraar christendom, cultuur en media aan de Universiteit van Tilburg in 2006.

Priesterroeping[bewerken]

In 1985 besloot Antoine Bodar gehoor te geven aan zijn roeping om priester te worden. Hij werd tot priester gewijd in 1992 door bisschop Bomers in de Haarlemse kathedrale basiliek Sint Bavo. Na zijn wijding werd Bodar, alhoewel geen lid van de orde der jezuïeten, benoemd tot pastor van de Amsterdamse jezuïetenkerk 'de Krijtberg' hetgeen hij tot 1995 zou blijven.

Studie in Rome[bewerken]

Halverwege 1998 vertrok Bodar, met toestemming van de bisschop van Haarlem naar Rome. Daar nam hij zijn intrek in het Duitstalige priestercollege Santa Maria dell'Anima. Ook zette hij hier aan de Pontificia Università Gregoriana zijn theologische studies voort, met als doel een proefschrift te schrijven met betrekking tot aspecten van de katholieke liturgie.

Intussen schreef Bodar diverse columns voor onder meer het Katholiek Nieuwsblad, die later in boekvorm verschenen onder de titel Romeinse Brieven.

Plebaan van 's-Hertogenbosch[bewerken]

In de late zomer van 2002 bezocht bisschop mgr. Antoon Hurkmans van het bisdom 's-Hertogenbosch Bodar in Rome en vroeg hem plebaan te worden van de Sint-Janskathedraal in 's-Hertogenbosch, dat is de priester die zich met de normale pastorale zorg van die parochie bezighoudt. Per 1 maart 2003 werd hij benoemd en op 30 maart geïnstalleerd. Hij vertrok weer in januari 2004, na zijn herhaald verzoek om ontheffing van zijn functie aan bisschop Hurkmans. Tussen plebaan Bodar en delen van de parochie waren wrijvingen ontstaan, met name over liturgische kwesties. Bodars opvatting dat de liturgie in de Bossche kathedraal te veel gericht was op het horizontale (de band tussen de gelovigen onderling) en te weinig op het verticale (de band van de gelovige met God), stuitte op onoverkomelijke bezwaren bij een deel van het parochiebestuur. Ook werd Bodar verweten te weinig pastor te zijn. Bodar zelf verweerde zich tegen deze kritiek in een interview met het Katholiek Nieuwsblad, waarin hij zei dat hij liever leraar en herder wilde zijn dan zich te lenen voor "gemoedelijke dagjes uit en maaltijden in de kring van de aanzienlijken".[3]

Rome[bewerken]

Sindsdien woont en werkt Bodar weer in Rome, maar hij blijft regelmatig te gast in de Nederlandse media. Bodar verklaarde dikwijls dit mediaoptreden te zien als een onderdeel van zijn missionaire taak als priester. In de Nederlandse media trad hij onder meer regelmatig op in zake kwesties rond seksueel misbruik waarbij hij - als priester - namens de Kerk het boetekleed aantrok.

Terug naar 's-Hertogenbosch[bewerken]

Begin 2012 werd bekend dat Bodar weer, in deeltijd, terug zal keren naar 's-Hertogenbosch waar hij als lid van de bisdomsstaf is aangesteld als gedelegeerde voor universiteiten en studentenpastoraat. Als lid van de staf draagt hij ook bij aan het algemeen beleid van het bisdom.

Bibliografie[bewerken]

  • 1983 - Het verliteratuurde leven van André Jolles
  • 1987 - De schoonheidsleer van André Jolles. Morphologische beschouwingen, Proefschrift Universiteit van Amsterdam
  • 1992 - Eeuwigh gaat voor Oogenblick (coauteur)
  • 1992 - Gezellin van de stilte
  • 1994 - Wandelen met de Heer
  • 1996 - Geheim van het geloof
  • 1998 - Drinken van de beker
  • 1998 - Weten waar de muze woont
  • 1999 - Nochtans zal ik juichen
  • 2001 - Romeinse brieven
  • 2004 - Klokkenluider van Sint-Jan
  • 2004 - In zwakheid krachtig
  • 2004 - Bodar - Binnenzijde van een omstreden priester
  • 2007 - Ik droom mij Europa
  • 2008 - Moeder of kind (boek + cd)
  • 2008 - Uit de eeuwige stad
  • 2010 - Tot dienen geroepen
  • 2010 - Passie van Jesus Christus / Lijden van de Zoon Gods
  • 2010 - God wordt mens
  • 2011 - Verkoren en Veracht
  • 2014 - Geborgen in Traditie

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties