Antoine Bodar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Antoine Bodar
Antoine Bodar.JPG
Priester van de Rooms-katholieke Kerk
Wapen
Geboren 28 december 1944
Plaats 's-Hertogenbosch
Wijdingen
Diaken 17 mei 1992
Priester 26 mei 1992
Kerkelijke carrière
Huidige functie Gedelegeerde voor universiteiten en studentenpastoraat 2012-heden
Eerdere functies 1992-1995: pastor de Krijtberg
2003-2004: plebaan 's-Hertogenbosch
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Antoine Bodar ('s-Hertogenbosch, 28 december 1944) is een Nederlandse rooms-katholieke priester, kunsthistoricus, auteur van boeken op het terrein van cultuur en kerk en hoogleraar.

Bodar werd onder andere bekend door zijn mediaoptredens inzake de kerk en verder in zijn functie als plebaan van de Kathedrale Basiliek van Sint-Jan Evangelist (de bisschopskerk van het bisdom 's-Hertogenbosch). Ook was hij docent aan de Leidse universiteit, hoogleraar in Tilburg, schrijver van columns, artikelen en boeken.

Levensloop[bewerken]

Al op zesjarige leeftijd voelde Antoine zich aangetrokken tot de mystiek van de liturgie, en ontstond in hem het verlangen om priester te worden. Hij werd daarom, zoals veel jonge katholieken, misdienaar. De jezuïetenpaters van het Amsterdamse St. Ignatiusgymnasium waar hij leerling was, stuurden hem in 1962 vanwege gebrek aan resultaten van school. Door toedoen van zijn vader ging hij daarom overdag aan het werk. 's Avonds bleef hij studeren aan de HBS. In 1969 behaalde hij alsnog het staatsexamen gymnasium-α.[1]

Werk voor de media[bewerken]

Televisie[bewerken]

In 1965 begon Bodar zijn carrière bij de publieke omroep. In het begin van de jaren negentig maakte hij het televisieprogramma Eeuwigh gaat voor oogenblick voor de KRO. In dit programma ontving hij schrijvers, politici en theologen. Critici noemden Bodar en het programma te elitair. In december 2011 blies de RKK het programma nieuw leven in. Bodar presenteerde het opnieuw en ontving tijdens de eerste drie uitzendingen, die werden uitgezonden rond kerst, de gasten Paul Witteman, Adriaan van Dis en Hilde Kieboom. De nieuwe reeks kreeg in 2012 een vervolg met twee uitzendingen, uitgezonden met Pasen en Pinksteren, waarin Antoine Bodar Hans Wiegel en Agnes Jongerius ontving.

Radio[bewerken]

Hij werkte onder andere mee aan KRO radio- en televisieprogramma's als Telixer, Carionca, Sjook en Schoolradio. Vanaf 1968 werkte hij voor de VARA, de NOS, en de VPRO, met onder anderen Netty Rosenfeld en Bob Uschi. Voor TROS radio werkte hij eind jaren zeventig, begin jaren tachtig mee aan enkele kunstprogramma's. Sinds september 2010 presenteert Bodar op Radio 4 het programma Echo van Eeuwigheid dat in augustus 2012 uit Luisteronderzoek het best beluisterde programma van die zender bleek te zijn.[2]

Reclame[bewerken]

In 2006 was Bodar samen met Jan Mulder te zien in twee reclamespots van de Postbank. In het tv-programma De Wereld Draait Door verklaarde hij hiervoor geen honorarium te hebben ontvangen, maar alleen de belofte dat de Postbank de beloning die hij zou hebben gekregen aan een goed doel zou schenken (op verzoek van de Postbank maakte hij niet bekend welk doel). Naar eigen zeggen zou Bodar de reclame gemaakt hebben omdat "de Postbank zich ook voor mij leent", oftewel de Postbank zou zo reclame voor Bodar en de kerk maken. Het geld schonk hij voor de nieuwe inrichting van het hoogkoor van de Sint-Janskathedraal.

Studies[bewerken]

Bodar studeerde geschiedenis, kunstgeschiedenis, literatuurwetenschap, filosofie en theologie aan de universiteiten van Amsterdam, Bazel, Leiden en Utrecht. In alle vakken behaalde hij zijn doctoraal. In 1987 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam tot doctor in de filosofie op het proefschrift De schoonheidsleer van André Jolles.

Wetenschappelijke werk[bewerken]

In 1978 werd hij docent in kunstgeschiedenis en esthetica aan de Universiteit Leiden tot aan 1983, en vanaf 1985 tot 2003. Hij is benoemd tot bijzonder hoogleraar christendom, cultuur en media aan de Universiteit van Tilburg in 2006.

Priesterroeping[bewerken]

In 1985 besloot Antoine Bodar gehoor te geven aan zijn roeping om priester te worden. Hij werd tot priester gewijd in 1992. Na zijn wijding werd Bodar, alhoewel geen lid van de orde der jezuïeten, benoemd tot pastor van de Amsterdamse jezuïetenkerk 'de Krijtberg'. Eind 1995 moest hij de parochie verlaten vanwege onenigheid met de jezuïeten.

Antoine Bodar was nog regelmatig celebrant tijdens kerkdiensten in een kerk aan de Amsterdamse Goudkust, maar deze kerk noemt hij in interviews een 'betonnen bunker' met een storend zingend kerkkoor. Volgens Bodar dient een kerk een mens in de aanbidding 'op te tillen naar Gods heerlijkheid'.

Studie in Rome[bewerken]

Halverwege 1998 vertrok Bodar, met toestemming van het bisdom Haarlem naar Rome. Daar nam hij zijn intrek in het Duitstalige priestercollege Santa Maria dell'Anima. Ook begon hij hier zijn studie dogmatische theologie aan de Pontificia Università Gregoriana, met als doel een boek te schrijven over de relatie die eucharistie en biecht tot de rooms-katholieke liturgie hebben.

Intussen schreef Bodar diverse columns voor het Katholiek Nieuwsblad, die later in boekvorm verschenen onder de titel Romeinse Brieven. Eind 1999 leed hij aan een depressie. Medio augustus 2001 meldde hij in een interview met het Katholiek Nieuwsblad dat "het geloof in Christus mij heeft genezen van mijn depressie".

Plebaan van 's-Hertogenbosch[bewerken]

In de late zomer van 2002 bezocht bisschop mgr. Antoon Hurkmans van het bisdom 's-Hertogenbosch Bodar in Rome en vroeg hem plebaan te worden van de Sint-Janskathedraal in 's-Hertogenbosch, dat is de priester die zich met de normale pastorale zorg van die parochie bezighoudt. Per 1 maart 2003 werd hij benoemd en op 30 maart geïnstalleerd. Hij vertrok echter weer per 1 januari 2004, na zijn herhaald verzoek om ontheffing van zijn functie aan bisschop Hurkmans. Er was wrijving ontstaan.

Rome[bewerken]

Sindsdien studeerde Bodar weer in Rome, maar de vlot van de tongriem gesneden priester is ook herhaaldelijk te gast in de Nederlandse media. In 2011 verscheen eenmalig de glossy Antoine, de enige echte katholieke glossy.

Terug naar 's-Hertogenbosch[bewerken]

Begin 2012 werd bekend dat Bodar weer, in deeltijd, terug zal keren naar 's-Hertogenbosch waar hij als lid van de bisdomsstaf zal gaan functioneren als gedelegeerde voor universiteiten en studentenpastoraat. Hij zal tevens een bijdrage gaan leveren aan de algemene beleidsvorming en maandelijks aanwezig zijn bij een stafvergadering. Bodar zal echter wel in Rome blijven wonen.

Homoseksualiteit[bewerken]

Vlak voor de priesterwijding van Bodar werd bekend dat hij homoseksueel was en een of meer seksuele relaties had gehad, maar dat hij later celibatair was gaan leven.[3] In september 2005 sprak hij zich in een interview in het Nederlands Dagblad voor het eerst over dit onderwerp uit.[4] Daarop volgde in 2006 het interviewboek Ongeordende liefde, waarin hij zijn visie op homoseksualiteit, geloof en kerk neerlegt. Wanneer Bodar zich over homoseksualiteit uitspreekt, is zijn uitgangspunt om de leer van de katholieke kerk te verwoorden, waarin homoseksuele praxis en relaties worden afgewezen.[5]

Bibliografie[bewerken]

  • 1983 - Het verliteratuurde leven van André Jolles
  • 1987 - De schoonheidsleer van André Jolles. Morphologische beschouwingen, Proefschrift Universiteit van Amsterdam
  • 1992 - Eeuwigh gaat voor Oogenblick (coauteur)
  • 1992 - Gezellin van de stilte
  • 1994 - Wandelen met de Heer
  • 1996 - Geheim van het geloof
  • 1998 - Drinken van de beker
  • 1998 - Weten waar de muze woont
  • 1999 - Nochtans zal ik juichen
  • 2001 - Romeinse brieven
  • 2004 - Klokkenluider van Sint-Jan
  • 2004 - In zwakheid krachtig
  • 2004 - Bodar - Binnenzijde van een omstreden priester
  • 2007 - Ik droom mij Europa
  • 2008 - Moeder of kind (boek + cd)
  • 2008 - Uit de eeuwige stad
  • 2010 - Tot dienen geroepen
  • 2010 - Passie van Jesus Christus / Lijden van de Zoon Gods
  • 2010 - God wordt mens
  • 2011 - Verkoren en Veracht

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties