Anton Ent
Anton Ent, pseudoniem van Henk van der Ent (Rotterdam, 20 januari 1939) is een Nederlandse dichter, prozaschrijver en essayist.
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
Hij studeerde Nederlands aan de School voor Taal- en Letterkunde in Den Haag en aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij gaf les in Apeldoorn. In zijn poëzie is geborgenheid het centrale thema. In verband hiermee behandelt hij de thema's lijden en dood, liefde en religie. In zijn verhalend proza en zijn essays, met name in Het vierde land, wordt het moderne levensgevoel geconfronteerd met het geloof. Anton Ent debuteerde in 1969 met de bundel Hagel en sneeuw.
Anton Ent is een productief schrijver: in zesendertig jaar publiceerde hij veertien gedichtenbundels, afgewisseld met proza en essayistisch werk. Doordat de dichter door middel van beelden, klanken en ritme bij de lezers gevoelens wil oproepen, is zijn poëzie niet altijd eenvoudig. Zij vereist een leeshouding waarbij de lezer zich openstelt voor de evocatieve kracht van de taal.
In de rubriek 'Gedichtenestafette' in het cultureel supplement van het NRC van 18 augustus 2006 zegt dichter Lloyd Haft over Ent: "Hij grijpt niet in, hij wordt gegrepen, ook door een madeliefje langs de weg. Hij racet niet door de dagen, hij wandelt, fietst desnoods, neemt zelfs 'de schaduw van de kiezelsteen' in zich op".
[bewerken] Poëzie
- Hagel en sneeuw (1969)
- De grote verzoendag (1971)
- Een woning van betekenis (1976)
- In de achtertuin (1978)
- Wintervuur (1982)
- De hoed van Kierkegaard (1983)
- Feestgangers (1986)
- Zwart zilver (1989)
- Domein van meidoorn (1992)
- Entiteiten (1993-1997)
- Reducties (1994)
- Kootwijkerzand (1999)
- Ode aan de ooievaar (2004)
- Coolsingelwind (2005)
- Man van twee wegen (2007)
- Binnen de wildroosters (2011)
[bewerken] Proza
Onder zijn eigen naam Henk van der Ent publiceerde hij drie prozawerken
- Wie niet zien kan (1980)
- Waterlelies (1998)
- Per saldo (2005)
- Heiligschennis (2007)
- De moed om niet te schuilen (2009)
[bewerken] Essayistische werken
- Literatuur en ethiek (1977)
- Literatuur en christelijk perspectief (1982)
- Het vierde land (1999)
[bewerken] Marieke Jonkman
Onder het pseudoniem Marieke Jonkman publiceerde Ent de dichtbundels Dochters van het donker (1991), Plejaden (1992), Dieptevrees (1993) en Amazonen (1996). Deze poëzie wijkt af van zijn onder het pseudoniem Anton Ent gepubliceerde werk. Opmerkelijk was de positieve aandacht die de poëzie van Marieke Jonkman ten deel viel door sommige recensenten in tegenstelling tot zijn poëzie onder het pseudoniem Anton Ent. In 1993 maakte Ent bekend dat hij zich achter Marieke Jonkman verborg. De genoemde recensenten voelden zich beetgenomen.
