Anton Wachterprijs
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Anton Wachterprijs is een prijs voor het beste schrijversdebuut. De prijs is ingesteld door de Vestdijkkring in 1977 en wordt tweejaarlijks uitgereikt. Het is de enige debuutprijs die door een vakjury wordt toegekend.
Er ontstond in 2000 enige commotie rond de uitreiking van deze prijs, toen deze toegekend zou worden aan Marek van der Jagt voor het boek De geschiedenis van mijn kaalheid. Van der Jagt kwam niet opdagen. In een mail schreef hij: 'U was van plan mijn werk te bekronen, niet mijn existentie.' Er waren geruchten dat Marek van der Jagt een pseudoniem zou zijn van Arnon Grunberg. Later bleek dit gerucht bevestigd te kunnen worden.
[bewerken] Prijswinnaars
- 1977 - Frans Kellendonk voor Bouwval
- 1979 - Patrizio Canaponi (pseudoniem van A.F.Th. van der Heijden) voor Een gondel in de Herengracht
- 1981 - Peter Joannes Burgstedde voor Mijn boosaardige zuster Elektra
- 1984 - Tessa de Loo voor De meisjes van de suikerwerkfabriek
- 1986 - Wessel te Gussinklo voor De verboden tuin
- 1988 - Gijs IJlander voor De kapper
- 1990 - Herman Stevens voor Mindere goden
- 1992 - Paul Verhuyck voor De doodbieren
- 1994 - Arnon Grunberg voor Blauwe maandagen
- 1996 - Nanne Tepper voor De eeuwige jachtvelden
- 1998 - Sipko Melissen voor Jonge mannen aan zee
- 2000 - Marek van der Jagt (pseudoniem van Arnon Grunberg) voor De geschiedenis van mijn kaalheid
- 2002 - Ilja Leonard Pfeijffer voor Rupert, een bekentenis
- 2004 - Arjan Visser voor De laatste dagen
- 2006 - Christiaan Weijts voor Art. 285b
- 2008 - Anne-Gine Goemans voor Ziekzoekers
- 2010 - Maartje Wortel voor Dit is jouw huis
