Antonia van Württemberg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Antonia van Württemberg (Stuttgart, 24 maart 1613 - ?, 1 oktober 1679) was de tweede dochter van hertog Johan Frederik van Württemberg en Barbara Sophia van Brandenburg. Zij kreeg een verzorgde opvoeding.

Door de Dertigjarige Oorlog waren vele kerken geplunderd en werden de kerksieraden geroofd. Antonia zelf zorgde er, via stichtinge, voor dat verschillende kerken opnieuw over kerksieraden beschikten. Zij werd geroemd om haar mildheid, haar vroomheid en haar geleerdheid en kreeg de bijnaam geleerde prinses Antonia. Haar tijdgenoten noemden haar de Minerva van Württemberg. Samen met haar zusters Anna Johanna en Sybilla wijdde zij zich aan de kunsten en wetenschappen.

Antonia was bevriend met de pre-piëtische evangelische theoloog Johann Valentin Andreae en later met de stichter van het piëtisme als beweging Philipp Jacob Spener. Zij had een bijzondere voorliefde voor de Hebreeuwse en de joodse Kabbala. Antonia bleef gans haar leven ongehuwd.