Antonio Giolitti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Antonio Giolitti
Geboren 12 februari 1915
Rome
Overleden 8 februari 2010
Rome
Politieke partij PCI
Beroep Politicus
Vlag van Europa Europees Commissaris namens Italië
belast met Coördinatie structuurfondsen en Regionaal Beleid
Aangetreden 6 januari 1977
Einde termijn 6 januari 1985
President Roy Jenkins
Gaston Thorn
Voorganger Cesidio Guazzaroni
Opvolger Carlo Ripa di Meana
Vlag van Italië Minister van Begroting
(1970-1974: tevens Economisch Programma)
Aangetreden 4 december 1963
Einde termijn 22 juli 1964
Premier Aldo Moro
Voorganger Giuseppe Medici
Opvolger Giovanni Pieraccini
Aangetreden 27 maart 1970
Einde termijn 17 februari 1972
Premier Mariano Rumor
Emilio Colombo
Voorganger Giuseppe Caron
Opvolger Paolo Emilio Taviani
Aangetreden 7 juli 1973
Einde termijn 23 november 1974
Premier Mariano Rumor
Voorganger Paolo Emilio Taviani
Opvolger Giulio Andreotti
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Antonio Giolitti (Rome, 12 februari 1915- aldaar, 8 februari 2010) was een Italiaans politicus. Antonio Giolitti was de kleinzoon van de liberale politicus en eerste minister Giovanni Giolitti.

Giolitti studeerde rechten. Hij ging in 1940 in het verzet en werd lid van de Italiaanse Communistische Partij (PCI). In 1946 werd hij verkozen in de grondwetgevende vergadering en bleef volksvertegenwoordiger tot 1976. In 1946 was hij een tijdje ondersecretaris voor buitenlandse zaken in de tweede regering van Alcide De Gasperi. In 1957 breekt hij met de secretaris van de PCI Palmiro Togliatti en neemt ontslag uit de partij uit onvrede met het standpunt van de partij naar aanleiding van de onderdrukking van de Hongaarse Opstand door de Sovjet-troepen. Hij werd lid van de Socialistische Partij van Italië (PSI). In 1963- 1964 is hij minister van begroting in de eerste regering van Aldo Moro (eerste Italiaanse regering met deelname van de socialisten na 1947). Omdat hij als te links beschouwd werd, was hij tussen 1964 en 1970 geen regeringslid.

Giolitti was opnieuw minister van begroting in 1970 - 1972 en in 1973 - 1974 in de regeringen van Mariano Rumor. Van 1977 tot 1985 was hij Europees commissaris. Na een meningsverschil met partijleider Bettino Craxi verliet hij in 1985 de PSI. Van 1987 tot 1992 zetelde hij in de senaat als onafhankelijk kandidaat op de lijst van de Italiaanse communistische partij.