Antoon van Welie
| Antoon van Welie | ||||
 |
||||
| Van Welie portretteert zangeres Alys Lorraine (foto C.M. Dewald, 1909) |
||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Volledige naam | Johannes Antonius van Welie | |||
| Geboren | 18 december 1866 | |||
| Overleden | 24 september 1956 | |||
| Nationaliteit | Nederland | |||
| Beroep(en) | Schilder | |||
| RKD-profiel | ||||
|
||||
Johannes Antonius (Antoon) van Welie (Afferden (Gelderland), 18 december 1866 - Den Haag, 24 september 1956) was een Nederlands schilder, tekenaar, (muur)schilder van genrekunst en portretten. Hij behoorde tot de volgende stromingen: symbolisme, luminisme, postimpressionisme. Hij was leraar van Antonie Lewin.
[bewerken] Leven en werk
Antoon van Welie was aan het begin van de twintigste eeuw zowel in Nederland als in het buitenland een beroemd portretschilder. Hij kreeg zijn opleiding in België en hij behaalde zijn eerste successen in Parijs. Vervolgens nam zijn carrière een vlucht. Hij woonde beurtelings in de Parijs, in Londen en in Rome, waar hij een tijdlang een atelier bezat in het Vaticaan. In Nederland werd Den Haag zijn stad. Zijn Haags atelier en zijn portret van Louis Couperus zijn verwoest tijdens het abusievelijk bombardement door de Royal Air Force, op het Bezuidenhout in 1945.
In Den Haag schilderde Van Welie portretten van bekende staatslieden, kunstenaars, leden van het Koninklijk Huis en andere leden van de aristocratie. Daarnaast maakte hij ook interessant symbolistisch werk. Hij werd zozeer door eminente persoonlijkheden als acteurs, schrijvers, geestelijken en prominenten uit de wereld van de diplomatie gewaardeerd dat de Franse kunstcriticus Camille Mauclair bij zijn leven een monografie aan hem wijdde.
Van Welie was Ridder van het Legioen van Eer (1921) en Officier in de Orde van Oranje-Nassau (1927).
Van 14 april tot 12 augustus 2007 wijdde het museum Het Valkhof te Nijmegen een tentoonstelling aan de Afferdense schilder.
