Apollo-Sojoez-testproject

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Artist's impression van de aankoppeling van de Apollo en Sojoez

Het Apollo-Sojoez-testproject (Engels: Apollo-Soyuz Test Project, ASTP, Russisch: Экспериментальный полёт «Союз» — «Аполлон»; Eksperimentalnij poljot Sojoez-Apollon) was de eerste bemande ruimtevlucht die gezamenlijk door twee naties werd beheerd. Het werd ontworpen om de verenigbaarheid van Amerikaanse en Sovjetruimtevaartuigen te testen en om een manier te vinden voor toekomstige gezamenlijke bemande vluchten. Er waren een aantal moeilijkheden die beide naties in het opdrachtontwerp moesten oplossen alvorens zij het veilig koppelen van zowel ruimtevaartuig als van bemanning konden verzekeren. De technische uitdagingen omvatten verschillende maatsystemen (centimeters versus inches), de verschillende ruimtevaartuigen en het koppelen zelf, rekening houdend met verschillende luchtdruk en luchtmengsels.

Het ruimtevaartuig Apollo was hetzelfde basisontwerp zoals gebruikt werd voor de maanexploratieopdrachten. Verscheidene wijzigingen werden gemaakt voor de opdracht Apollo-Sojoez, zoals een speciaal koppelstuk dat nodig was omdat de koppelingen van de Sojoez en de Apollo technisch verschillend waren. Voor het Sojoez-ontwerp waren er geen speciale wijzigingen nodig. De opdracht begon met de lancering van de Sojoez 19 op 15 juli 1975, gevolgd door de lancering van Apollo zeven uur later (deze Apollo had geen vluchtnummer maar wordt soms Apollo 18 genoemd). De eerste koppeling vond plaats op 17 juli om 16:19 UTC. Na de ontkoppeling bleef de Sojoez nog twee dagen in de ruimte alvorens te landen. De Apollo bleef in de ruimte om nog eens drie dagen later te landen nabij Hawaï.

De opdracht was een overweldigend succes voor zowel de Amerikanen als de Sovjets. De opdracht ASTP was niet alleen succesvol als ruimtevaartproject, maar ook voor het wederzijdse vertrouwen tussen de twee grootmachten.