Apollonius van Perga

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De stelling van Appolonius

Apollonios van Perga (Grieks: Ἀπολλώνιος) (ongeveer 262190 v.Chr.) was een Grieks meetkundige en astronoom, die beroemd is vanwege zijn werken over kegelsneden. Hij zou een leerling van Euclides zijn geweest.

Nalatenschap[bewerken]

Zijn innovatieve methodiek en terminologie, in het bijzonder op het gebied van kegelsneden, hebben vele latere geleerden, zoals Ptolemaeus, Francesco Maurolico, Johannes Kepler, Isaac Newton en Rene Descartes beïnvloed. We gebruiken nog steeds de namen die Appolonius gaf aan respectievelijk de ellips, parabool en hyperbool. De theorie van de epicykels en de excentrische banen, die de schijnbare beweging van de planeten en de variërende snelheid van de maan verklaren, worden aan Appolonius toegeschreven. De stelling van Apollonius toont aan dat de twee modellen gegeven de correcte parameters equivalent zijn. Ptolemaeus beschrijft deze stelling in zijn Almagest XII.1. Apollonius deed ook onderzoek naar de maantheorie, om welke redenen hij naar men zegt Epsilon (ε) werd genoemd. De krater Apollonius op de maan is te zijner ere naar hem genoemd.

Bibliografie[bewerken]

Zijn werk over kegels, de "Konika", (225 v.Chr.), is een verzameling van acht geschriften en is één van de grootste werken van de antieke meetkunde. De eerste vier boeken zijn in het Grieks bewaard gebleven, met de commentaren van Eutocius. Van het vijfde, zesde en zevende boek hebben we nog een vertaling naar het Arabisch van Thabit ibn Qurra, en herzien door Nâsir-ad-Dinet. Het achtste is verloren gegaan. In 1710 publiceerde Edmund Halley het hele werk, met een reconstructie van het achtste deel, in het Grieks met een Latijnse vertaling.

Zie ook[bewerken]