Apollos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ruïnes van Alexandrïë.

Apollos was een joods christen, afkomstig van Alexandrië, die we kennen uit het Nieuwe Testament.

Van Alexandrië[bewerken]

Apollos was afkomstig van de grote joodse geloofsgemeenschap te Alexandrië. Het Jodendom had een lange geschiedenis achter de rug in Alexandrië. Volgens de overlevering was hier het Oude Testament in het Grieks vertaald (de Septuagint). De Joodse denker Philo van Alexandrië had hier zijn allegorische bijbeluitleg ontwikkeld. Het is niet bekend hoe het Evangelie in Alexandrië terecht is gekomen.

Waarschijnlijk was Apollos een handelsreiziger, die op de plaatsen, waar hij kwam, tevens religieus onderricht gaf. Hij was een enthousiaste leraar met een grondige kennis van het Oude Testament.

Efeze[bewerken]

Apollos had kennis van Johannes de Doper en van Jezus. Er waren echter lacunes in zijn kennis; hij kende bijvoorbeeld de doop in de naam van Jezus niet. In Efeze ontmoet hij omstreeks het jaar 54 Priscilla en Aquila, medewerkers van Paulus, (die zelf op dat moment onderweg is naar Jeruzalem), zij geven hem nader onderwijs over het geloof in Jezus.[1]

Korinthe[bewerken]

Als Apollos vervolgens, mogelijk voor zaken , naar Korinthe reist, heeft hij een aanbevelingsbrief bij zich voor de door Paulus gestichte gemeente daar. Hij is de gemeente tot grote steun, met name in de discussies met de Joodse gemeenschap.[2] Er ontstaan echter ook problemen, doordat de gemeente niet begrijpt, dat Paulus en Apollos collega’s zijn en geen concurrenten zoals Paulus in zijn Eerste brief van Paulus aan de Korintiërs benadrukt.[3] In de Brief van Paulus aan Titus wordt Apollos genoemd als medewerker.[4]

Hebreeën?[bewerken]

Maarten Luther opperde in 1537, dat Apollos de auteur van de Brief aan de Hebreeën zou zijn geweest. In ieder geval is deze brief geschreven door iemand met dezelfde Bijbelkennis als Apollos, terwijl de brief heel goed geschreven kan zijn door iemand uit Alexandrië, gezien het gepolijste Grieks en de allegorische uitleg van het Oude Testament.

Bronnen[bewerken]

  1. Handelingen 18:24-26
  2. Handelingen 18:27-28
  3. 1 Korintiërs 1:12; 1 Korintiërs 3:5; 1 Korintiërs 16:12
  4. Titus 3:14
  • Mensen rondom Paulus (The Pauline Circle); F.F. Bruce,Boekencentrum 1986