Apostolische vaders

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ignatius

Met de benaming apostolische vaders wordt een groep auteurs bedoeld uit de eerste en tweede eeuw na chr. Deze apostolische vaders volgen op de schrijvers van het Nieuwe Testament. Hun geschriften zijn van het grootste belang voor onze kennis van de allervroegste periode van de christelijke Kerk. De geschriften van de Apostolische Vaders, bijvoorbeeld verhandelingen, brieven, fragmenten, apologieën (verweerschriften) etc., zijn alle ontstaan in de periode 90-160 na chr. De apostolische vaders bieden inzicht in de ontvangst van de bijbelse boodschap en de opbouw van de vroege christengemeenten. De schrijvers van deze documenten hadden veelal de apostelen zelf nog gekend.

Documenten van de apostolische vaders[bewerken]

De term apostolische vaders is voor het eerst gebruikt door J. B. Cotelier die in 1672 is begonnen met het verzamelen en bijeenbrengen van deze documenten. Op dit moment worden tot de documenten van de apostolische vaders gerekend:

Soms zijn de opstellers van deze documenten onbekend. Bekende schrijvers waren:

Van Ignatius en Polycarpus is bekend dat zij als martelaar gestorven zijn.

  • Hermas was een broer was Paus Pius I. Mogelijk is hij slaaf geweest. ca 150

Citaten[bewerken]

De vaders citeren dikwijls uit het Nieuwe Testament en zijn daardoor een bron voor de tekstkritiek van de Bijbel. Doordat bekend is waar ze leefden en wanneer, kan een bepaalde variant gekoppeld worden aan een plaats en een tijd, en kunnen er families van teksten gevormd worden: er wordt onderscheid gemaakt tussen de Byzantijnse, Caesareaanse, Westerse en de Alexandrijnse tekst.

Literatuur[bewerken]

In het Nederlandse taalgebied bestaat een uitstekende bewerking en uitgave met toelichtingen. Apostolische Vaders I en II, Dr. A.F.J. Klijn, ISBN 9024201675

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]