Appetite for Destruction

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Appetite for Destruction
Album van Guns N' Roses
Uitgebracht 21 juli 1987
2008 (heruitgave vinyl)
Duur 53:50
Label(s) Geffen Records
Interscope
Producent(en) Mike Clink
Chronologie
1986
Live ?!*@ Like a Suicide
  1987
2008 (heruitgave vinyl)
Appetite for Destruction
  1988
G N' R Lies
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Appetite for Destruction is het eerste studioalbum van de Amerikaanse hardrockband Guns N' Roses. Het album combineert elementen afkomstig uit heavy metal, hardrock, bluesrock en punk.

Appetite for Destruction bereikte de nummer 1-positie in de US Albums Chart en op 23 september 2008 werd het door de RIAA gecertificeerd als 18x platina.[1]

Het nummer Anything Goes was in eerste instantie geschreven door de band Hollywood Rose, een van de bands waaruit Guns N' Roses is ontstaan. Het oorspronkelijke nummer is terug te vinden op het album The Roots of Guns N' Roses. De versie op Appetite for Destruction verschilt van het origineel. Het nummer You're Crazy was in eerste instantie geschreven als een akoestisch nummer. Deze versie is terug te vinden op het album G N' R Lies. De versie op Appetite for Destruction is behoorlijk uptempo en niet akoestisch.

Er bestaan twee verschillende hoesontwerpen van dit album. Het origineel is gebaseerd op het schilderij "Appetite for Destruction" van Robert Williams. De afbeelding toont een robotachtige verkrachter in een bruine jas. Op de grond ligt een half ontklede vrouw met haar onderbroek vlak onder haar knieën. Boven dit alles zweeft een monster dat op het punt staat om de verkrachter aan te vallen. Een soortgelijk monster in opblaasvorm is ook gebruikt tijdens latere liveoptredens. Het originele hoesontwerp veroorzaakte veel opschudding. Verschillende platenzaken weigerden de plaat te verkopen. Hierna werd een tweede hoesontwerp gemaakt gebaseerd op een tatoeage van Axl Rose ontworpen door Billy White Jr. Het ontwerp bestaat uit een christelijk kruis met daarop de hoofden van de bandleden in doodshoofdvorm: Izzy Stradlin, bovenste schedel; Steven Adler, linker schedel; Axl Rose, middelste schedel; Duff McKagan, rechter schedel; en Slash (ook hier herkenbaar aan de hoge hoed), onderste schedel. In 2008 is dit album opnieuw op vinyl verschenen in het kader van de Back to Black-heruitgaveseries. Ook hierbij ontstond er weer discussie over welk hoesontwerp gebruikt moest worden.

Niet alleen de hoes zorgde voor controversie. Ook de muziek zorgde voor de nodige opschudding. De nummers gaan allemaal over het ruige leven van de bandleden en dat van hun vrienden. 'Welcome to the jungle' is een grimmig nummer over de verleidingen van de grote stad, net als 'Paradise City'. 'Nightrain' is een lofzang over het goedkope alcoholische drankje met dezelfde naam. 'Out ta get me' laat de paranoia van Axl Rose treffend horen. 'Mr. Brownstone' gaat over de verleidingen van heroine, en is een waarschuwing gericht aan gebruikers. Openhartig zingt Axl dat hij steeds meer en meer nodig had. Meerdere bandleden waren op dat moment aan deze drug verslaafd. 'Think about you' en 'Sweet Child O' Mine' laten juist een heel andere kant van de band zien, een meer romantische, waaruit blijkt dat het wel degelijk jongens met gevoel zijn, die schuilgaan achter een duister rock-'n-roll imago. 'You're Crazy' en 'It's so easy' is daarentegen weer muzikaal geweld. 'My Michelle' gaat over een jeugdvriendin van Axl, die probeert te ontsnappen aan haar ellendige leven. 'Anything goes' is pure seks, net als 'Rocket Queen'. In de laatste track werden geluiden gemonteerd die een heftige vrijpartij suggereren. Het album is qua thematiek in tweeën te delen. De originele LP had geen A en B kant, maar een G(uns) en R(oses) kant. De thematiek van de eerste zes nummers sluit aan op Guns. Ze gaan over misdaad, drugs, paranoia, drank, en de verleidingen van de grote stad. De tweede kant van de plaat sluit aan op Roses. Elk nummer gaat over liefde of seks, zij het niet altijd op een positieve manier.

Tracks[bewerken]

  1. "Welcome To The Jungle" (Rose/Slash) – 4:34
  2. "It's So Easy" (Duff McKagan/West Arkeen) – 3:23
  3. "Nightrain" (Rose/Slash/Duff McKagan/Izzy Stradlin) – 4:29
  4. "Out Ta Get Me" (Rose/Izzy Stradlin) – 4:24
  5. "Mr. Brownstone" (Slash/Izzy Stradlin) - 3:49
  6. "Paradise City" (Rose/Slash/Duff McKagan/Izzy Stradlin) – 6:46
  7. "My Michelle" (Rose/Izzy Stradlin) – 3:40
  8. "Think About You" (Izzy Stradlin)– 3:52
  9. "Sweet Child O' Mine" (Rose/Slash/Izzy Stradlin) – 5:56
  10. "You're Crazy" (Rose/Slash/Izzy Stradlin) - 3:17
  11. "Anything Goes" (Rose/Chris Weber/Izzy Stradlin) – 3:26
  12. "Rocket Queen" (Rose/Slash/Duff McKagan) – 6:13

Personeel[bewerken]

De bandleden en hun muzikale bijdragen zijn volgens het boekje bij het album als volgt:

Overig personeel[bewerken]

  • Mike Clink – producer
  • Michael Barbiero – mix
  • Steve Thompson – mix
  • George Marino – master
  • Victor Deyglio – assistent ingenieur
  • Dave Reitzas – assistent ingenieur
  • Micajah Ryan – assistent ingenieur
  • Julian Stoll – assistent ingenieur
  • Andy Udoff – assistent ingenieur
  • Jeff Poe – assistent ingenieur
  • Robert Williams – schilderingen
  • Michael Hodgson – vormgeving, ontwerp
  • Robert John – fotograaf
  • Jack Lue – fotograaf
  • Greg Freeman – fotograaf
Bronnen, noten en/of referenties