Arabische Liga

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Arabische Liga
Jāmiʻat ad-Duwal al-ʻArabiyya
جامعة الدول العربية
Flag of the Arab League.svg     Emblem of the Arab League.svg
League of Arab States.png
Bestuurscentrum Caïro
Oprichting 22 maart 1945
Werktaal Arabisch
Lidmaatschap 22 staten
Oppervlakte 13.333.296[1] km²
Inwoners 346.563.107 (2011)
Dichtheid 25,99 inw/km²
Tijdzone +0 tot +4
Munteenheid 21 munteenheden
Secr.-Generaal Nabil Elaraby (sinds 2011)
Parlementsvoorzitter Nabih Berri
Website http://www.lasportal.org/

De Arabische Liga (Arabisch: جامعة الدول العربية) is een organisatie van 22 Arabische landen die in 1945 werd opgericht om samenwerking tussen de lidstaten te bevorderen en de gemeenschappelijke belangen te behartigen. Het hoofdkwartier van de Arabische Liga is gevestigd in Caïro, Egypte.

Oprichting[bewerken]

De Arabische Liga werd opgericht in Caïro op 22 maart 1945. De oorspronkelijke leden waren Egypte, Irak, Transjordanië (in 1946 hernoemd tot Jordanië), Libanon, Saoedi-Arabië en Syrië. Op 5 mei van dat jaar trad ook Jemen toe. Het oorspronkelijke doel van de Liga was het verstevigen en coördineren van politieke, economische en sociale programma's voor alle leden van de Liga en het bemiddelen bij conflicten tussen de leden onderling en tussen leden en derde partijen.

Sinds 13 april 1950 heeft de Liga ook een coördinerende rol in defensieve militaire operaties. Vanaf haar oprichting stelde de Liga zich zeer afwijzend op tegenover Israël. De Arabische Liga heeft daarnaast in het verleden een belangrijke rol gespeeld binnen het onderwijs. Zo wilde ze het analfabetisme bestrijden. Ook bemoeide ze zich met het welzijn van kinderen en het verbeteren van de positie van vrouwen binnen de Arabische wereld.

Doelen[bewerken]

Op dit moment zijn de belangrijkste doelen voor de Liga als volgt omschreven: Het verstevigen van de relatie tussen Arabische landen, zorg voor de onafhankelijkheid van Arabische landen, het gemeenschappelijke goed dienen van alle Arabische landen, het verzekeren van betere condities voor alle Arabische landen, de toekomst van alle Arabische landen garanderen en de hoop en verwachtingen van alle Arabische landen ten uitvoer brengen.

Dit kwam en komt neer op de bevrijding van Arabische/islamitische landen van westerse overheersing (vele van de oprichtende staten hadden aan de vooravond van de naoorlogse dekolonisatie nog te maken met Brits of Frans bestuur) en bevordering van de 'Arabische eenheid' (oemma).

Een doel in het verleden was het voorkomen van de oprichting van een Joodse staat op het grondgebied van wat werd beschouwd als Palestina. Na de oprichting van de staat Israël in 1948 verschoof het doel naar de bestrijding van Israël. Op 15 mei 1948, een dag na Israëls onafhankelijkheidsverklaring zei toenmalig secretaris-generaal Azzam Pasha: Dit zal een uitdelgingsoorlog zijn en een geweldige slachting, waarover gesproken zal worden als over de slachtingen van de Mongolen en de Kruisvaarders. Toen Egypte in 1979 de Camp-David-akkoorden sloot met Israël - en dus toenadering zocht tot Israël - werd Egypte geroyeerd en werd het hoofdkantoor van de Liga uit de Egyptische hoofdstad Caïro overgeplaatst naar Tunis. In 1987 werden de diplomatieke banden met Egypte hersteld, en in 1989 werd Egypte weer als lid toegelaten. Het hoofdkantoor werd vervolgens weer verplaatst naar Caïro (in 1989). Ook nu nog zijn veel landen van de Arabische Liga tegenstander van het bestaan van de staat Israël. Vier leden van de Arabische Liga onderhouden inmiddels diplomatieke relaties met Israël: de Comoren, Egypte, Jordanië en Mauritanië. Sommige andere landen onderhouden betrekkingen op een lager niveau. Na de val van het bewind van Moebarak in Egypte in 2011 bekoelde de relatie tussen Egypte en Israël.

In juni 1976 stuurde de Arabische Liga een vredesmacht naar Libanon. In de jaren tachtig probeerde ze tijdens de Libanese burgeroorlog te bemiddelen tussen de strijdende partijen.

Sinds 27 november 2011 probeert de liga samen met de Verenigde Naties een oplossing te vinden in het conflict in Syrië tijdens de opstand tegen president Bashar al-Assad.

Op 17 november 2012 heeft de Arabische Liga zich, na topoverleg in Caïro, uitgesproken tegen de 'agressie' van Israël in het gewapende conflict dat in diezelfde maand weer oplaaide tussen Israël en de Palestijnen in de Gazastrook. De Arabische Liga kondigde een missie aan om de solidariteit jegens de Palestijnse bevolking uit te spreken en om te bemiddelen in een staakt-het-vuren tussen beide partijen.

Secretarissen-generaal[bewerken]

Lidstaten[bewerken]

Landen van de Arabische Liga naar jaar van toetreden.

De Arabische Liga heeft 22 lidstaten. Dit zijn, naar hun jaar van toetreding:

Waarnemende staten[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. incl. de Westelijke Sahara. Excl. de Westelijke Sahara is de oppervlakte 13.067.296 km².