Arcadië (utopie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Arcadië, door Thomas Eakins.

Arcadië of Arcadia is een utopisch land vol bloemen, fruit en bossen, helder water, vogelzang en een eeuwige zomer. Al in de klassieke oudheid maakten deze elementen deel uit van een ideaal-landschap dat er ooit moet zijn geweest in een verloren Gouden Tijd aan het begin van de geschiedenis van de mensheid.

Met name door toedoen van Vergilius heeft de literaire stilering van dit arcadische of pastorale landschap een aanzienlijke rol gespeeld in de latere letterkunde, en is sterk opgeleefd met de herontdekking van klassieke auteurs in de renaissance. De joods-christelijke tegenhanger van het Grieks-Romeinse Arcadia is de bijbelse Tuin van Eden (het paradijs/Hof van Eden). [1] [2]

Zie ook[bewerken]

Verwijzingen[bewerken]

  1. Lemaire, Ton (1986). Een Nieuwe Aarde. In: Milieufilosofie. Tussen theorie en praktijk. Wouter Achterberg en Wim Zweers (red.)
  2. Komrij, Gerrit (1980). Verwoest Arcadië. Uitgeverij de Bezige Bij