Arctic Sunrise

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nederlandse vlag
Arctic Sunrise
Arctic Sunrise in Toronto (2007)
Arctic Sunrise in Toronto (2007)
Geschiedenis
Werf A/S Vaagen Verft, Noorwegen
Kiellegging 1 februari 1974
Tewaterlating 1 september 1974
In de vaart genomen 1 januari 1975
Omgedoopt Ex Polarbjørn
Status Actief
Thuishaven Amsterdam
Algemene kenmerken
Tonnage 949 brt
Draagvermogen 610 ton
IMO-nummer 7382902[1]
Lengte 43,06 meter ll, 49,49 meter oa
Breedte 11,55 meter
Diepgang 5,32 meter
Voortstuwing en vermogen MAK 9M452AK dieselmotor, 2945 pk
Snelheid 13 knopen
Eigenaar Stichting Gentu

2002 - Stichting Phoenix

Type Onderzoeksschip, ijsbreker
Roepletters PCTK
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

De Arctic Sunrise is een ijsbreker die sinds 1995 dienst doet als actieschip van de organisatie Greenpeace. Het schip is gebouwd in 1975 onder de naam Polarbjørn (Noors voor ijsbeer) en werd gebruikt voor de zeehondenjacht. Het schip vaart onder Nederlandse vlag en heeft Amsterdam als thuishaven.

Aan de ketting[bewerken]

In september 2013 voerde Greenpeace met de Arctic Sunrise in de Petsjorazee, onder Nova Zembla actie tegen olieboringen in het noordpoolgebied. Hierbij hadden enkele actievoerders zich vastgeketend aan het productieplatform Prirazlomnaya van Gazprom. 30 actievoerders werden door de Russische autoriteiten gearresteerd, het schip werd geënterd, naar de haven van Moermansk gesleept en aan de ketting gelegd. Op 2 oktober werd bekend dat 5 bemanningsleden door Rusland worden aangeklaagd wegens piraterij. De andere actievoerders zitten nog in voorarrest.[2] Op 23 oktober werd bekend via persbureau Itar Tass dat het onderzoekscomité de aanklacht piraterij laat vallen en men het op hooliganisme houdt.[3]

Op 22 november 2013 deed het Internationaal Zeerechttribunaal in Hamburg uitspraak inzake de Arctic Sunrise. Rusland moest het schip onmiddellijk vrijgeven (na betaling van een borgsom van 3,6 miljoen euro door de Nederlandse staat) en de vervolging van de bemanning staken. Ook moest de bemanning worden toegestaan om het Russisch territorium te verlaten. Rusland ontkende de bevoegdheid van het tribunaal om in deze zaak te oordelen. De uitspraak werd gesteund door bijna alle rechters die in het tribunaal zitting hadden, alleen de twee rechters uit respectievelijk Rusland en Oekraïne stemden tegen.

Op 9 augustus 2014 keerde het schip terug in Nederland.

link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties