Ariël Jacobs
| Ariël Jacobs | ||||||||
 |
||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Ariël Jacobs | |||||||
| Geboortedatum | 25 juli 1953 | |||||||
| Geboorteplaats | Vilvoorde, België | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Huidige club | zonder club | |||||||
| Functie | Hoofdtrainer | |||||||
| Jeugd | ||||||||
|
||||||||
| Senioren | ||||||||
|
||||||||
| Getrainde clubs | ||||||||
|
||||||||
|
||||||||
Ariël Jacobs (Vilvoorde, 25 juli 1953) is een Belgische voetbalcoach. Van 2007 tot 2012 was hij trainer van RSC Anderlecht, met wie hij twee keer kampioen werd en een keer de beker veroverde.
Inhoud |
[bewerken] Spelerscarrière
Ariël Jacobs is een gewezen voetballer die vooral bij kleinere clubs voetbalde. In de jeugdreeksen van Diegem Sport kon de jonge voetballer een transfer naar Racing White veroveren. Jacobs was toen nog maar 17 jaar oud. Bij Racing White, dat toen aan een sterke opmars bezig was, verdween hij als tiener volledig in de schaduw van kleppers als Jean Dockx en Gerard Bergholtz.
Na één seizoen verliet Jacobs de club en keerde de spits terug naar Diegem Sport. Die club speelde in eerste instantie nog in de provinciale reeksen, maar wist in geen tijd te promoveren naar de vierde klasse. In 1975 verhuisde hij naar SK Halle, waar hij slechts één seizoen verbleef alvorens voor vier seizoenen terug te keren naar Diegem. Begin jaren 80 was hij nog even actief bij tweedeklasser FC Diest, maar ook nu keerde hij terug naar Diegem. Ditmaal ging hij bij de club aan de slag als speler-trainer. In 1987 stopte Jacobs definitief met voetballen en spitste zich volledig toe op zijn loopbaan als coach.
[bewerken] Trainerscarrière
[bewerken] Beginjaren
Jacobs was al tijdens zijn spelerscarrière actief als coach. In 1982 was hij werkzaam bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB). Hij was er onder meer jeugdcoach en begeleider van scheidsrechters. In 1996 werd Wilfried Van Moer bondscoach, hij volgde Paul Van Himst op. Jacobs werd zijn assistent. Maar reeds een jaar later werd Van Moer aan de deur gezet en opgevolgd door Georges Leekens. Jacobs bleef aan als assistent-bondscoach.
In 1999 werd de Vilvoordenaar hoofdtrainer van RWDM dat vroeger Racing White heette, de club waar hij zelf nog voetbalde. Twee seizoenen lang bleef hij trainer bij de Brusselse club. In 2001 promoveerde RWDM naar eerste klasse. Een jaar later werden de financiële problemen van de club te groot en verdween RWDM. Jacobs was in die periode trainer van spelers als Tosin Dosunmu en Alan Haydock.
[bewerken] La Louvière
Vervolgens belandde Jacobs bij RAA Louviéroise. In 2003 liet hij er Oguchi Onyewu debuteren. Het betekende een herlancering van de carrière van de Amerikaanse verdediger, die bij het Franse FC Metz op een zijspoor was beland. Onder Jacobs ontpopte ook doelman Silvio Proto zich tot één van de beste doelmannen van het land. In 2004 veroverde Proto zijn eerste interland. In 2003 loodste Jacobs de Henegouwers naar eindwinst in de beker van België. In de finale versloegen ze Sint-Truiden VV met 3-1.
[bewerken] Technisch directeur
Het bezorgde Jacobs heel wat aanbiedingen als coach, maar hij besloot uiteindelijk om aan de slag te gaan als technisch directeur bij KRC Genk. In zijn eerste seizoen werd René Vandereycken aangesteld als coach. Na een matig tot sterk seizoen werd de club in extremis (na testwedstrijden) derde in het klassement. Een seizoen later belandde de club op een teleurstellende vijfde plaats. Jacobs stopte als technisch directeur en werd terug trainer.
[bewerken] Lokeren en Moeskroen
Als trainer pikte Jacobs de draad terug op bij KSC Lokeren Oost-Vlaanderen, maar reeds in oktober 2006 werd hij ontslagen. Assistent-trainer Rudy Cossey nam het roer even over, in afwachting van Slavoljub Muslin. Onder Muslin ontsnapte Lokeren net aan de degradatie en eindigde het op een veilige zestiende plaats.
In februari 2007 werd Jacobs hoofdcoach bij Excelsior Moeskroen. De Henegouwse club had een seizoen eerder hulptrainer Gil Vandenbrouck aan het hoofd gezet. Jacobs werd zijn opvolger, waardoor Vandenbrouck de functie van technisch directeur kon vervullen. Jacobs' grootste wapenfeit bij de club was het behoud. Op het einde van het seizoen werd hij opgevolgd door Marc Brys.
[bewerken] RSC Anderlecht
In juni 2007 werd Jacobs opnieuw hulptrainer. Hij werd de assistent van Franky Vercauteren bij RSC Anderlecht. Vercauteren werd een jaar eerder nog landskampioen met Anderlecht. Tijdens het titelverdedigende seizoen werd Vercauteren ontslagen, ondanks dat Anderlecht op dat moment nog op drie fronten actief was. Jacobs werd aanvankelijk ad interim opvolger maar voorzitter Roger Vanden Stock vroeg hem om de functie tot medio 2010 vervullen, waarop Jacobs inging. Frank Vercauteren heeft sindsdien meermaals verklaard niets meer te zeggen te hebben tegen ,,ce monsieur". Jacobs en Vercauteren ontmoetten mekaar later nog een paar keer als tegenstander, Vercauteren weigerde telkens een hand te geven en meed oogcontact. In het onvolledige eerste seizoen onder Jacobs werd Anderlecht geen kampioen (tweede) noch UEFA-bekerwinnaar (uitgeschakeld in de achtste finales), wel won het de Beker van België. Het was 14 jaar geleden dat de club nog eens de beker had gewonnen.
Een jaar later strandde Anderlecht na testwedstrijden op de tweede plaats in het ligaklassement. (De testmatchen eindigden op 1-1 in Anderlecht en 1-0 in Luik, het Luikse doelpunt in Anderlecht had na handspel van Onyewu niet mogen tellen maar werd goedgekeurd.) In de Champions League ging Anderlecht er in de voorlaatste voorronde uit, in de Beker van België in het stadium van de achtste finales.
In 2009-2010 trapten Igor De Camargo en Axel Witsel van SC Luik Anderlechtspelers Jan Polák en Marcin Wasilewski van het veld in een ligamatch (op zondag 30 augustus 2009, uitslag 1-1). Jacobs liet na afloop zijn ongenoegen blijken en maakte duidelijk dat hij het voetbalmilieu al sinds december 2008 beu was. Even leek er een einde te komen aan Jacobs' trainerscarrière, maar Jacobs tekende in december 2009, in dezelfde maand waarin Anderlecht groepswinst in de Europa League boekte, een nieuw contract tot medio 2012. Datzelfde seizoen werd Jacobs verkozen tot Trainer van het Jaar. Het bilan van de ploeg: eerste voor en ook na play-off 1 en dus kampioen, uitgeschakeld in de achtste finales van de Europa League (na winst én kwalificatie tegen Primera Divisionist Athletic Bilbao en winst zonder kwalificatie tegen Bundesligist Hamburgse SV). In de Beker van België geraakte Anderlecht tot in de kwartfinales.
Tijdens het seizoen 2010/11 werd door de KBVB de Guy Thys Award in het leven geroepen. Jacobs mocht als eerste de prijs in ontvangst nemen. De trofee is genoemd naar gewezen bondscoach Guy Thys, met wie hij destijds nog samenwerkte bij de KBVB.
In het seizoen 2010-2011 eindigde Anderlecht onder Jacobs opnieuw op de eerste plaats na de fase waarin iedereen evenveel keer tegen mekaar speelde. Na de play-offs was Anderlecht officieel derde, achter RC Genk en SC Luik, terwijl laatstgenoemde ploeg zelfs na de play-offs met doorgetelde punten een punt minder dan Anderlecht telde. Europees werd Anderlecht uitgeschakeld in de laatste voorronde van de Champions League en vervolgens in de zestiende finales van de Europa League. In de Beker van België waren de achtste finales het eindstation voor stamnummer 35.
Jacobs bleef en loodste Anderlecht in het seizoen 2011/12 opnieuw naar de titel. Anderlecht had net als twee seizoenen eerder zowel voor als na play-off 1 op rang 1 geprijkt. In de Europa League was er net als in 2009-2010 groepswinst en analoog met 2010-2011 eliminatie in de zestiende finales door een Eredivisionist (na FC Ajax, ditmaal Alkmaar Zaanstreek). In de Beker van België werd paars-wit in de zestiende finales gewipt. Na afloop van het seizoen maakten Roger Vanden Stock, manager Herman Van Holsbeeck en Jacobs op een persconferentie op 13 mei 2012 bekend dat Jacobs geen nieuw contract zou ondertekenen. Vanden Stock verklaarde nog nooit met zo'n trainer gewerkt te hebben en wenste hem ,,bon vent", Jacobs van zijn kant gaf aan veel plussen én minnen in het trainerschap van Anderlecht te zien en gaf en passant mee geen bondscoach voor zijn vroegere werkgever, de KBVB, te willen worden.
Kort na de aankondiging van zijn ontslag uitte Jacobs in een artikel van Humo negatieve kritiek op toen nieuwbakken Club Bruggetrainer Georges Leekens en voetbalanalisten Marc Degryse en Filip Joos.[1]
[bewerken] Clubs
[bewerken] Als speler
|
[bewerken] Als trainer
|
[bewerken] Erelijst
- Kampioen van België - 2010, 2012
- Beker van België - 2003, 2008
- Belgische Supercup - 2007, 2010
[bewerken] Opmerkelijke uitspraken
Ariël Jacobs laat zich tijdens interviews regelmatig opvallen door grappige of cynische opmerkingen te maken. Hieronder volgen enkele opvallende uitspraken van Jacobs.
- Op de vraag of hij volgend jaar nog trainer van Anderlecht zou zijn, antwoordde hij: "Er is interesse van [derdeklasser] Union, ik overweeg dat serieus..."
- Voor een wedstrijd tegen het Racing Genk van trainer Frank Vercauteren zette zowel Jacobs als Vercauteren slechts 9 spelers op het wedstrijdblad. "Ik vond dat ook niet nodig. Maar als de ene het niet doet, moet ik het ook niet doen. We moesten dan maar 9 tegen 9 en 4 keer 7 minuten spelen. En drie keer de bal raken, zoals op training."
- Na Anderlecht - AA Gent in het seizoen 2009-2010 was hij niet te spreken over het verloop van de wedstrijd. Toch wilde reporter Wouter Laarmans zijn interview op een positieve noot afsluiten: "Heb je dan niets positiefs gezien?" Jacobs: "Ja." En dan, nadat Laarmans nog iets gezegd had (,,Van je ploeg?" ofzo): ,,Nee, dat de match gedaan is .".
- "Wie straks in de plaats van Lucas Biglia komt, moet een leider met korte ei zijn, geen lijder met lange ij. Het probleem is vaak dat lijders met een lange ij denken dat ze een leider zijn met korte ei."
[bewerken] Bibliografie
- Tegen de stroom in, autobiografie van Ariël Jacobs - ISBN 978-90-8931-165-8
| Voorganger: László Bölöni |
Belgisch Trainer van het Jaar 2010 |
Opvolger: Frank Vercauteren |
| Guy Thys Award 2011 |
Opvolger: Michel Preud'homme |
Bronnen, noten en/of referenties
|
