Aria (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aria
Tagline "Ten great directors. One unforgettable film"
Regie Robert Altman
Bruce Beresford
Bill Bryden
Jean-Luc Godard
Derek Jarman
Franc Roddam
Nicolas Roeg
Ken Russell
Charles Sturridge
Julien Temple
Producent Don Boyd
Scenario Robert Altman
Bruce Beresford
Don Boyd
Bill Bryden
Louis de Cahusac
Derek Jarman
Philippe Quinault
Franc Roddam
Nicolas Roeg
Ken Russell
Charles Sturridge
Julien Temple
Hoofdrollen Theresa Russell
Beverly D'Angelo
Elizabeth Hurley
Bridget Fonda
Tilda Swinton
Muziek Giuseppe Verdi
Gustave Charpentier
Giacomo Puccini
Erich Korngold
Cinematografie Christopher Hughes
Distributie Miramax Films
Première Vlag van Duitsland Duitsland 3 september 1987
Vlag van Canada Canada 15 september 1987
Speelduur 90 minuten
Taal Italiaans
Frans
Duits
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Nominaties Gouden Palm, Filmfestival van Cannes, 1987
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Aria is een Britse film uit 1987 van producer Don Boyd van Virgin Group, met tien korte films door verschillende regisseurs. De film werd genomineerd voor de Gouden Palm op het Filmfestival van Cannes van 1987. Elk deel is een visuele begeleiding bij aria's en scènes uit opera's. Er wordt amper in gesproken en dan nog vooral het operalibretto zelf in het Italiaans, Frans of Duits.

De tien scènes van de film[bewerken]

Un ballo in maschera[bewerken]

Verhaalt de moordaanslag op de koning van Zog I van Albanië in 1931, vooral het daaropvolgend beschieten van de aanslagplegers door koning Zog zelf .

"La Vergine Degli Angeli" uit La forza del destino[bewerken]

Drie Londense tieners spijbelen de school, stelen een wagen en komen om in een verkeersongeluk.

Armide[bewerken]

Een kijk op Franse bodybuilders

Rigoletto[bewerken]

Een komische scène in de bekende "Madonna Inn" in San Luis Obispo: een filmproducent bedriegt zonder dat hij het weet zijn vrouw , wanneer zij daar ook is met haar eigen minaar. Tot slot worden de echtelieden van elkaars overspel op de hoogte gebracht door een ongewilde omwisseling van hun herinneringsfilmpje.

"Glück das mir verblieb" uit Die tote Stadt[bewerken]

Een zicht op het doodse Brugge. De kijk op de lege straten en kerkhoven wordt onderbroken door een duet van twee geliefden, waarbij de mooie maagd ontkleed wordt door haar minnaar en nadat zij haar gevoelens tegenover hem uitdrukt, ontmaagd wordt.

Abaris ou les Boréades[bewerken]

De reconstructie van de openingsavond van het Parijse "Ranelagh Theater" in 1734. Het publiek bestaat uit een liederlijke (en misschien ziekelijke) mengeling van schooiers en proleten.

"Liebestod" uit Tristan und Isolde[bewerken]

Twee jonge geliefden komen toe in Las Vegas. Zij checken in een goedkoop hotel. Zij bedrijven er de liefde en plegen vervolgens zelfmoord door in bad hun polsen over te snijden.

"Nessun dorma" uit Turandot[bewerken]

Na een verkeersongeluk, beeldt een mooi jong meisje zich in dat haar lichaam wordt versierd met juwelen die haar wonden weerspiegelen in een ritueel dat gelijktijdig verloppt met de procedures van het behandeld heelkundig team, totdat zij in de operatiekamer opstaat na de reanimatie .

"Depuis le Jour" uit Louise [bewerken]

Een oudere operazangeres geeft haar laatste optreden, onderbroken door eigen 8mm-opnames over een vroegeere liefdesaffaire.

"Vesti la Giubba" uit I Pagliacci[bewerken]

Een virtoos op zijn retour mijmert over het verleden, toen hij eens toekwam voor een opera, zich in de kleedkamer opmaakte als clown en hij zijn aria voor één persoon bracht. (Het verhaal geeft het kader voor de rest van de film)

Externe links[bewerken]