Arie van der Vlis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Arie van der Vlis
Arie van der Vlis.jpg
Bijnaam De Lachende generaal
Geboren 20 augustus 1940
Leeuwarden
Land/partij Vlag van Nederland Nederland
Onderdeel Koninklijke Landmacht
Dienstjaren 1958-1994
Rang Nl-landmacht-generaal.svg Generaal
Eenheid Verbindingsdienst
Leiding over Chef-Defensiestaf
(1992-1994)
Onderscheidingen zie lijst
Ander werk Adjudant in buitengewone dienst van H.M de Koningin

Adrianus Kornelis (Arie) van der Vlis (Leeuwarden, 20 augustus 1940) is een Nederlands bestuurder en een generaal b.d van de Verbindingsdienst. Vanwege zijn uitstraling wordt hij door vele militairen De Lachende generaal genoemd.

Militaire loopbaan[bewerken]

Arie van der Vlis werd tijdens de Tweede Wereldoorlog geboren als zoon van Kornelis van der Vlis. Hij startte in 1958 zijn militaire carrière als cadet op de Koninklijke Militaire Academie te Breda, waarna hij in 1961 slaagde en benoemd werd tot tweede luitenant. Het jaar dat er daarna volgde werd hij peletonscommandant van de verbindingsdienst. Jaren daarna volgde hij cursussen op de Krijgsschool (1971 tot 1973) te Den-Haag, Camberly in Groot-Brittannië (1973) en op het US Army War College in de VS (1983). Hierna volgde de benoeming van commandant van het bataljon verbindingstroepen. In 1984 werd hij brigadegeneraal en commandant van de 12e panserinfanteriebrigade in Nunspeet. Een jaar later volgde de bevordering tot generaal-majoor en benoeming tot plaatsvervangend bevelhebber der Landstrijdkrachten, tevens inspecteur Reserve Personeel KL en drie jaar later commandant van het 1e Legerkorps in de rang van luitenant-generaal. Op 14 mei 1992 volgde zijn bevordering tot generaal (4 sterren) en benoeming tot chef-Defensiestaf. In zijn functie als CDS kreeg hij in 1993 te maken met het besluit van de Nederlandse regering om Nederlandse militairen van de Luchtmobiele Brigade te sturen naar het voormalige Joegoslavië in Srebrenica, terwijl hijzelf tegen Peace Keeping was, omdat de Luchtmobiele Brigade naar zijn mening te licht bewapend was en niet goed voorbereid op de missie die in 1995 dramatisch uitliep op de val van Srebrenica.

In augustus 1994 legde van der Vlis zijn functie als CDS neer, omdat hij zich niet kon vinden in het nieuwe regeerakkoord van het nieuwe Kabinet-Kok I (Paars I). Bij zijn afscheid werd hij benoemd tot adjudant in buitengewone dienst van H.M de Koningin. In die functie heeft hij met een aantal andere vlagofficieren de dodenwacht gehouden bij zowel prinses Juliana als prins Bernhard. Ook na zijn militaire carrière geeft van der Vlis op radio en tv zijn visie op de militaire wereld.

Persoonlijk[bewerken]

Van der Vlis is getrouwd en heeft drie kinderen en zeven kleinkinderen. Zijn grootste hobby is modeltreinen. Hij is de oom van Tristan van der Vlis, de dader van de schietpartij in Alphen aan den Rijn.[1]

Bestuursfuncties[bewerken]

Van der Vlis bekleedt/bekleedde diverse bestuursfuncties waaronder:

  • lid Nederlands instituut voor Internationale betrekkingen
  • lid Adviesraad Internationale Vraagstukken
  • lid Koninklijke Vereniging ter Beoefening van de Krijgswetenschap
  • voorzitter Raad van Toezicht Legermuseum te Delft (2003-2010)
  • voorzitter Nationaal Comité Herdenking Capitulatie 1940 Wageningen (1995-2001)
  • lid Comité van Aanbeveling Stichting Taptoe Katwijk

Onderscheidingen[bewerken]

Voorganger:
P.J. Graaff
Chef-Defensiestaf
1992-1994
Opvolger:
H.G.B. van den Breemen
Bronnen, noten en/of referenties