Arius (theoloog)
Arius (Grieks: Άρειος) (Pentapolis van Cyrenaica, 256 - Constantinopel, rond 336) is de stichter van het arianisme, een stroming in de vroege kerk.
Leven [bewerken]
Arius (spreek uit Aríus) is geboren in Afrika. Hij was van afkomst waarschijnlijk een Berber. Hij was priester in Alexandrië, een belangrijke Egyptische stad in de vroege kerk.
Ideeën [bewerken]
Arius verwierp de gedachte dat Jezus, de zoon van God ook God zelf is. Hij leerde dat Jezus het eerst geschapen schepsel was. Hierbij werd hij fel bestreden door Athanasius, die dit een centraal punt vond, wat er toe leidde dat de kerk uiteindelijk, na Athanasius' dood, Arius' gedachten definitief als ketterij verwierp. De belijdenis dat Christus de zoon van God is en ook God zelf, is fundamenteel voor een groot aantal stromingen binnen het christelijke geloof. Mede door de debatten die waren ontstaan rondom de opvattingen van Arius, kwam de kerk tot de vaststelling van de leer van de drie-eenheid van God en de tweenaturenleer van Jezus Christus. Uiteindelijk werd pas ruim een eeuw na Arius, op het Concilie van Chalcedon in 451 na Chr., de leer van de drie-eenheid vastgelegd. Er waren nog twee concilies (kerkvergaderingen) nodig alvorens men tot de definitieve afronding van deze theologische kwesties kwam. Het heeft evenwel nog ruim twee eeuwen geduurd voordat de aanhang van het arianisme volledig verdwenen was. Vooral onder Germaanse volkeren met uitzondering van de Franken heeft het arianisme veel aanhang gehad.
Literatuur [bewerken]
- Richard Rubenstein, When Jesus Became God: The Struggle to Define Christianity during the Last Days of Rome, Mariner Books, 2010. ISBN 978-0156013154
