Armeens Hoogland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Armeens Hoogland
Armeens Hoogland

Het Armeens Hoogland (Russisch Armyanskoye Nagorye, ook bekend als het Armeens Plateau) is een plateau in Transkaukasië, dat de Kleine Kaukasus verbindt met de Taurus.

Geografie[bewerken]

Het plateau beslaat een oppervlak van 400.000 km².[1] Het plateau heeft een gemiddelde hoogte tussen de 1500 en 2000 meter, met als hoogste punt de Ararat (5.165 meter). Het hoogland bestaat uit een mix van lavaplateaus, slakkenkegels en bergketens met daarin steppen en semiwoestijnen. Er is een aantal meren dat zich bevindt in tektonische depressies, zoals het Sevanmeer, Vanmeer en Urmiameer.

Het grootste gedeelte van het Armeens Hoogland ligt in Turkije, in de regio Oost-Anatolië. Verder ligt het hoogland in het noordwesten van Iran, in heel Armenië, Zuid-Georgië en het westen van Azerbeidzjan.

Geschiedenis[bewerken]

Het Armeens Hoogland wordt ook wel het "epicentrum van de ijzertijd" genoemd, daar er aanwijzingen zijn dat hier voor het eerst ijzer werd gesmeed rond het einde van het 2e millennium v.Chr.[2] Ook wordt het hoogland vaak gezien als een van de mogelijke locaties van de Hof van Eden.[3]

De abrikoos, die oorspronkelijk uit China kwam, verspreidde zich door Europa via het Armeens Hoogland. Daarom stond het vroeger ook wel bekend als het Armeense fruit.

In de jaren 80 van de 20e eeuw besloot het Turkse ministerie van Onderwijs dat namen die konden verwijzen naar voor-Turkse volkeren uit Anatolië moesten worden geschrapt uit atlassen op Turkse scholen. Derhalve wordt het hoogland in Turkije meestal aangeduid als "Oostelijk Anatolisch hoogland".

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Armenian Highland." Encyclopædia Britannica. 2007. Encyclopædia
  2. S. K. Dikšit. Introduction to Archaeology, Moscow, 1960.
  3. Mesopotamian Trade. Noah's Flood: The Garden of Eden, W. Willcocks, H. Rassam pp. 459-460