Armenwet van 1854
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Eerste armenwet van 28 juni 1854 is een Nederlandse wet die opgesteld werd na de grondwetsherziening van 1848, die ertoe dwong de armenzorg wettelijk te regelen. Op basis van de armenwet kregen hulpbehoevenden die niet tot een kerkelijke gezindte behoorden in geval van 'volstrekte onvermijdelijkheid' recht op bedeling door een overheidsorgaan (in de praktijk de gemeente). De armenwet was de opvolger van het Armenwetje van 1818. In 1912 werd een herziene wet ingevoerd door minister Heemskerk.