Armoured personnel carrier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een ambulance-APC met gewonden in Fallujah, Irak, 12 november 2004

Een armoured personnel carrier of kortweg APC is een licht bepantserd gevechtsvoertuig voor het transport van infanterietroepen. Een equivalent in goed Nederlands bestaat eigenlijk niet: soms wordt "personnel" foutief vertaald door "personeel", maar het betekent in deze context: manschappen. De beste vertaling: "pantserinfanterievoertuig" heeft nooit brede ingang gevonden. Een machinegeweer is meestal de enige bewapening aan boord aangezien dit type voertuig niet als taak heeft om in de vuurlinie te vechten. Dit onderscheidt de APC van het infanteriegevechtsvoertuig. Zijn opdracht is snel manschappen van en naar het slagveld te transporteren (het zogenaamde battle taxi-concept) en het biedt de inzittenden bescherming tegen rondvliegende granaatscherven of eventuele hinderlagen. Een APC kan zowel rupsen als wielen hebben.

Ontwikkeling[bewerken]

De eerste APC uit de geschiedenis was de Britse Mark IX uit 1918. Na de Eerste Wereldoorlog werd de ontwikkeling van zulke pantservoertuigen geheel verwaarloosd. Men had al moeite genoeg om een klein deel van de infanterie met vrachtwagens uit te rusten. In het begin van de Tweede Wereldoorlog gingen de Duitsers op kleine schaal over tot de introductie van APC's door hun voorheen ongepantserde half-tracks in een gepantserde versie bij geselecteerde infanterieafdelingen van de pantserdivisies in te voeren. Dit voorbeeld werd op grotere schaal nagevolgd door de Amerikanen, die hun M2/M3 half-track ook in grote aantallen aan hun bondgenoten leverden.

Na de oorlog werden deze half-tracks eerst algemeen gebruikt door de westerse landen. In de jaren vijftig werden hun legers volledig gemechaniseerd (en dus van "volrupsvoertuigen" voorzien). Het bekendste voorbeeld hiervan is de Amerikaanse M113 uit de jaren zestig, de meest gebouwde westerse APC. Het chassis van dergelijke voertuigen werd omwille van de standaardisering gebruikt voor alle mogelijke functies: mortierdrager, mortiertrekker, commandovoertuig, radarvoertuig, luchtafweervoertuig, antitankvoertuig, verkenningsvoertuig, ambulance etc. De naam van iedere APC staat dus meteen voor een hele familiegroep van wapensystemen.

De Sovjet-Unie deed eerst maar in beperkte mate mee met deze ontwikkeling. Lange tijd bleef daar de tactiek in zwang om een sectie "bereden" infanterie op een tank te laten meerijden. Dat veranderde pas toen deze supermogendheid overging tot de massaproductie van de verdere ontwikkeling van het APC-concept: het bovengenoemde infanteriegevechtsvoertuig.