Waterbuffel
| Waterbuffel IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Badende karbouwen in Taiwan |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Bubalus bubalis (Linnaeus, 1758) |
|||||||||||||
| Waterbuffel op |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Een karbouw (karbauw) of waterbuffel (Bubalus bubalis) is een groot rund. Het is met afstand de bekendste en meest wijdverbreide soort Aziatische buffel (Bubalus).
Inhoud |
[bewerken] Algemeen
In het wild komt het dier voor in India, Nepal, Bhutan, Thailand en noordelijk Australië. Daarnaast wordt de karbouw veel als werkdier gehouden, bijvoorbeeld voor het ploegen van een sawah, met name in Azië, Zuid-Amerika, Noord-Afrika en Europa. Volwassenen dieren kunnen 300 tot 1200 kg zwaar worden; meestal zijn de mannetjes zwaarder dan de vrouwtjes. Als gevolg van genetische isolatie varieert het gewicht zeer afhankelijk van het gebied. De voorouders van waterbuffels leefden waarschijnlijk in Zuid-Azië, van India tot Indochina.
In het wild kunnen waterbuffels zo'n 25 jaar oud worden en in gevangenschap werd de langst levende waterbuffel 29 jaar. [1]
[bewerken] Ondersoorten
De taxonomie van de waterbuffel is niet geheel onomstreden. Sommige auteurs beschrijven een enkele soort (Bubalus bubalis) met drie ondersoorten. Deze drie ondersoorten zijn:
- Bubalus bubalis bubalis (de wilde vorm)
- Bubalus bubalis carabanesis
- Bubalus bubalis arnee (de gedomesticeerde vorm)
Andere auteurs beschouwen deze drie ondersoorten echter als aparte soorten.
[bewerken] Economische waarde
De melk van de karbouw wordt door vele volkeren gedronken, en de gestremde melk is de traditionele grondstof voor de Italiaanse mozzarella di bufala. De melk heeft een hoog vetgehalte. Verder wordt de karbouw vooral gebruikt als trekdier voor de ploeg in rijstplantages. Het vlees wordt in bepaalde gebieden gegeten als vervanging voor rundvlees. De huid levert taai en nuttig leer.
[bewerken] Voedingswaarde
Melk Compositie Analyse, per 100 gram
| Bestandsdelen | Eenheden | Koe | Geit | Schaap | Buffel |
|---|---|---|---|---|---|
| Water | gr | 87.8 | 88.9 | 83.0 | 81.1 |
| Eiwitten | gr | 3.2 | 3.1 | 5.4 | 4.5 |
| Vetten | gr | 3.9 | 3.5 | 6.0 | 8.0 |
| Koolhydraten | gr | 4.8 | 4.4 | 5.1 | 4.9 |
| Energiewaarden | Kcal | 66 | 60 | 95 | 110 |
| KJ | 275 | 253 | 396 | 463 | |
| Suikers (Lactose) | gr | 4.8 | 4.4 | 5.1 | 4.9 |
| Vetzuren | |||||
| Verzadigd | gr | 2.4 | 2.3 | 3.8 | 4.2 |
| Enkelvoudig onverzadigd | gr | 1.1 | 0.8 | 1.5 | 1.7 |
| Meervoudig onverzadigd | gr | 0.1 | 0.1 | 0.3 | 0.2 |
| Cholesterol | mg | 14 | 10 | 11 | 8 |
| Calcium | iu | 120 | 100 | 170 | 195 |
Bron: McCane, Widdowson, Scherz, Kloos.[1]
[bewerken] Fotogalerij
-
Badende karbouwen in India
-
Een in Trinidad gefokte waterbuffel ('Buffalypso')
-
Karbouw in Flores, (collectie Tropenmuseum)
Bronnen, noten en/of referenties
|