Arnold Frederik Holleman
Arnold Frederik Holleman (Oisterwijk, 28 augustus 1859 - Bloemendaal, 11 augustus 1953) was een Nederlandse hoogleraar in de chemie.
[bewerken] Loopbaan
Holleman bezocht de Hogereburgerschool in Den Bosch en zette zijn studies voort aan het gymnasium aldaar; hij schreef zich in 1879 in als student te Leiden en was in 1883-1884 in Heidelberg onder leiding van de beroemde hoogleraar Robert Bunsen. Na zijn promotie in 1887 tot doctor in de scheikunde ontwikkelde hij zich verder gedurende enige maanden te München in het laboratorium van professor Adolf von Baeyer en was hij tijdens de cursus 1887-1888 assistent van Jacobus van 't Hoff te Amsterdam.
Hierna bekleedde hij achtereenvolgens de betrekkingen van leraar aan de HBS te Breda, assistent aan het landbouwproefstation te Halle, leraar en consulent aan de Zuid-Hollandse leerhoeve voor zuivelbereiding te Oudshoorn; op 1 augustus 1889 werd hij benoemd tot directeur van het Rijks-landbouwproefstation te Groningen. Vier jaar daarna werd Holleman per 21 oktober 1893 tot hoogleraar benoemd aldaar en de 30ste november 1904 verwisselde hij de leerstoel te Groningen met die van Amsterdam, toen deze door het overlijden van professor Cornelis Adriaan Lobry van Troostenburg de Bruyn vacant was gekomen. Op 27 februari 1905 aanvaardde hij zijn ambt met de rede over de betekenis der fysisch-chemische methode voor de organische scheikunde. De eerste maart daaropvolgend opende hij zijn colleges.
Te Amsterdam kon hij meer dan te Groningen zijn onderzoekingen concentreren op het gebied der zuivere organische scheikunde. Professor Holleman gaf een groot aantal wetenschappelijke onderzoekingen in het licht, aanvankelijk in het Berichte der deutschen chemischen gesellschaft en later in het Recuil de traveaux cimiques des Pays Bas en de la Belgique, waarvan hij mederedacteur was. In de jaren 1896-1898 schreef hij een leer der chemie in twee delen, waarvan een derde editie verscheen en dat in het Duits, Engels en Russisch werd vertaald en groot succes in het buitenland had, vooral in Duitsland, waar het leerboek binnen 8 jaren 5 uitgaven beleefde en op nagenoeg alle universiteiten de bestaande boeken van gelijke omvang verdrong, aan de universiteit van Tokio zelfs het standaardwerk. Van Hollemans hand verscheen een boekje, getiteld Practische oefeningen in de organische chemie, dat in het Duits en het Engels vertaald werd en een tweede druk beleefde. In 1903 benoemde H.M. de koningin hem tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, terwijl hij verder deel uitmaakte van verscheidene andere binnenlandse genootschappen.
 |
Portaal Scheikunde |
Bronnen, noten en/of referenties
|
