Arnold Spauwen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Arnold Spauwen (Maastricht, 23 december 1946) is een Nederlandse dichter en schrijver en woont in Amsterdam. Hij begon als dichter maar later legt hij zich toe op autobiografisch getinte romans. Terugkerende thema's in zowel zijn poëzie als zijn proza zijn de mystieke en de lichamelijke (homoseksuele) liefde.
Van 1975 tot en met 1977 schreef hij onder het pseudoniem Sylvester Owen.
Inhoud |
[bewerken] Bibliografie
[bewerken] Poëzie
- Watermaking (1966)
- Een Prinsiade (1975)
- De Witte Bruid, een verhaal van liefde. (1976)
- Dertig (1976)
- Zeven kwatrijnen voor Joep (Sub signo libelli, 1977)
- Sextetten voor Siem (1979)
- Naar Maastricht in November (1984)
- Voor Maria van der Steen † (1987)
- Berichten uit de lichtstad (plano) (1990)
- Mariakapelletjes I-V (1997)
- Driekoningen, een divina commedia (1997)
- Inwijdingsmuziek (1999)
[bewerken] Proza
- Euphemia (2003)
- De Jongensjongen (2004)
- Allerheiligen (2004)
- En ik schrijf in de hemel (2006)
- Zielsveel (2009; bevat alle voorgaande romans)
[bewerken] Literatuur over Arnold Spauwen
- Adri Gorissen, Schrijven met de Genade Gods. In: Dagblad De Limburger, 8 maart 2003
- Adri Gorissen, Een amuse uit Limburg : Limburgs literatuur lexicon : een voorproefje. Echt : Letterkundig Centrum Limburg, 2003
Bronnen, noten en/of referenties:
