| Aron Winter |
 |
| Persoonlijke informatie |
| Volledige naam |
Aron Mohamed Winter |
| Geboortedatum |
1 maart 1967 |
| Geboorteplaats |
Paramaribo,  Suriname |
| Lengte |
176 cm |
| Gewicht |
69 kg |
| Been |
Rechtsbenig |
| Clubinformatie |
| Spelend bij |
Toronto FC |
| Jeugdteams |
|
|
| Professionele clubs * |
|
|
| Interlands ** |
|
|
| Getrainde clubs |
|
|
| Erelijst |
|
|
|
| * Bijgewerkt op 21 apr 2009 08:34 (CEST) |
| ** Bijgewerkt op 21 apr 2009 08:34 (CEST) |
|
|
Aron Mohamed Winter (Paramaribo, 1 maart 1967) is een Nederlands voormalig profvoetballer van Surinaamse afkomst, die sinds maart 2011 als technisch manager/trainer een contract heeft bij het Canadese Toronto FC. Eerder was hij als trainer van het beloftenelftal onder contract bij eredivisionist AFC Ajax. Verder speelde hij 9 seizoenen voor de Amsterdamse club, waarmee hij onder meer de UEFA Cup en de Europacup II won. Tevens maakte hij deel uit van het Nederlands elftal dat het EK van 1988 won.
Winter werd geboren in Paramaribo en verhuisde op jonge leeftijd naar Nederland. Hij speelde aanvankelijk bij de amateurs van SV Lelystad '67, alvorens op zestienjarige leeftijd de overstap naar Ajax te maken. Hij debuteerde op 6 april 1986 in het Nederlands betaald voetbal, toen hij in de wedstrijd Ajax-FC Utrecht inviel voor Frank Rijkaard. De middenvelder vertrok na het winnen van de UEFA Cup in de zomer van 1992 voor 7 miljoen gulden[2] naar het Italiaanse Lazio Roma. Na vier dienstjaren bij de Romeinen verhuisde hij vervolgens naar Milaan, waar hij een contract tekende bij Internazionale. In 1999 haalde Ajax de routinier terug naar Amsterdam, voor een transfersom van 3 miljoen gulden.[2] Co Adriaanse stelde echter in het seizoen 2000/01 geen belang in Winter, waarna hij op huurbasis zijn laatste wedstrijden in de Eredivisie speelde bij Sparta Rotterdam. Onder trainer Ronald Koeman speelde hij zijn laatste profwedstrijd op 2 oktober 2002 in de Champions League; uit tegen Rosenborg BK speelde Ajax doelpuntloos gelijk.
[bewerken] Nederlands elftal
In de verloren halve finale van het EK 2000 tegen Italië werd Winter Nederlands recordinternational door zijn 84e cap te behalen. De uitschakeling betekende tevens het einde van zijn interlandloopbaan. Frank de Boer verbrak zijn record op 11 oktober 2002 door deelname aan de wedstrijd Nederland-Portugal (0-2), en sindsdien hebben zes internationals de middenvelder gepasseerd op de ranglijst. In 1988 werd Winter als wisselspeler Europees kampioen in West-Duitsland. Winter heeft meegedaan aan maar liefst vier Europees Kampioenschappen van 1988 tot 2000. Deze prestatie is alleen geëvenaard door de Duitser Lothar Matthäus en de Deense doelman Peter Schmeichel[3].
[bewerken] Carrière als trainer
Op 7 december 2005 ontving Winter het KNVB-diploma Coach Betaald Voetbal, waarmee een trainerscarrière in het verschiet ligt. Sinds 2006 is hij trainer van de beloftes van Ajax, een functie die hij aan het einde van het seizoen 2008-2009 naast zich neerlegt omdat zijn ambities niet zouden overeenkomen met de toekomstplannen van de Amsterdamse club.[4]
Winter is ook de eerste trainer coach van het combinatie elftal van Surinaamse internationals en Suriprofs (profvoetballers in Nederland van Surinaamse origine). Dit team neemt op 3, 5 en 7 Juni 2009 deel aan de Parbo Bier Cup 2009 in Paramaribo. De wedstrijden worden gespeeld in het André Kamperveenstadion (Zie:André Kamperveen) in Paramaribo, Suriname. Deelnemende landen zijn : Suriname, Guyana, Frans-Guyana en Antigua en Barbuda.
Op 14 december 2010 werd Winter gekozen in de ledenraad van Ajax. Dit gebeurde na een oproep van Johan Cruijff om meer oud-voetballers in de ledenraad te krijgen.
Aron Winter tekende op 6 januari 2011 een contract bij het Canadese Toronto FC. Bob de Klerk kwam met hem over van Ajax naar Toronto FC als assistent-coach. Na een desastreuze openingswedstrijd (4-2 verlies bij Vancouver Whitecaps op 19 maart) won Winters team de daaropvolgende wedstrijd bij Portland Timbers met 2-0. Beide doelpunten waren op naam van de Nederlander Javier Martina.
[bewerken] Bronnen en referenties
Suriname
