Arteriosclerose
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
Arteriosclerose of slagaderverharding (Latijn arteria = slagader, Grieks skleros = hard) is een degeneratie van het weefsel van de wand van slagaders. Door deze verharding, voornamelijk van de tunica media, vermindert de elasticiteit van de slagaders. Hierdoor kunnen ze zich moeilijker aanpassen wanneer er een groter debiet wordt gevraagd, zoals tijdens inspanning.
De meest frequente vorm van arteriosclerose is atherosclerose. Deze twee worden ten onrechte vaak door elkaar gehaald. Atherosclerose is een verharding die specifiek wordt veroorzaakt door een atheroomplaat.
Arteriosclerosis komt meestal eerst voor in been en voet. Calciumafzetting in de vaatwand draagt bij tot de vernauwing en verharding van de slagader.
Als de slagader helemaal wordt afgesloten door dit proces, spreekt men van arteriosclerosis obliterans.
Arteriosclerose komt frequent voor bij oudere mensen. Risicofactoren zijn[1]
- het mannelijk geslacht
- persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van hart-en vaatziekten (beroerte, hartinfarct...)
- diabetes mellitus
- roken
- arteriële hypertensie
- hemodialyse
[bewerken] Voetnoten
- ↑ MedlinePlus Medical Encyclopedia: Arteriosclerosis of the extremities. 20/05/2008 http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000170.htm
