Arteriosclerose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Arteriosclerose of slagaderverharding (Oudgrieks ἀρτηρία artería = slagader[1] en σκλήρωσις sklérōsis = verharding[1]) is een degeneratie van het weefsel van de wand van slagaders. Door deze verharding, voornamelijk van de tunica media, vermindert de elasticiteit van de slagaders. Hierdoor kunnen ze zich moeilijker aanpassen wanneer er een groter debiet wordt gevraagd, zoals tijdens inspanning. De verkalking van de wand ontstaat wanneer plaque van vetstoffen zich afzet tegen de binnenwand van de slagader, ophoopt en de normale bloedstroom vertraagt of belemmert. Dat plaque vernauwt de bloedvaten en kan een aneurysma (een zwelling of uitstulping in de slagader) veroorzaken. Dat aneurysma kan scheuren.

De meest frequente vorm van arteriosclerose is atherosclerose. Deze twee worden ten onrechte vaak met elkaar verward. Atherosclerose is een verharding die specifiek wordt veroorzaakt door een atheroomplaat.

Arteriosclerose komt meestal eerst voor in been en voet. Calciumafzetting in de vaatwand draagt bij tot de vernauwing en verharding van de slagader. Als de slagader helemaal wordt afgesloten door dit proces, spreekt men van arteriosclerosis obliterans. Arteriosclerose komt frequent voor bij oudere mensen. Arteriosclerose komt alleen voor in de slagaders die onder hoge druk staan.

Risicofactoren zijn:[2]

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie. Oxford: Clarendon Press.
  2. (en) Peripheral artery disease - legs, MedlinePlus Medical Encyclopedia, 17 juni 2010