Arthur Faingnaert

Arthur L. Faingnaert (Sint-Martens-Lierde 4 januari 1883 - Amersfoort 4 januari 1971)

Arthur Faingnaert was wees en werd grootgebracht bij zijn pleegouders. Hij studeerde voor kleermaker, behaalde vakdiploma's en opende in Brussel een eigen zaak die goed liep. Onder anderen August Vermeylen en Lodewijk De Raet behoorden tot zijn klanten.

Omstreeks 1900 kwam Faingnaert in contact met de Vlaamse Beweging; hij werd lid van het Algemeen-Nederlands Verbond en van De Distel. Toen de Eerste Wereldoorlog begon trad hij toe tot het activisme. Faingnaert behoorde tot een groepje radicale flaminganten van de Vereeniging van Vrienden der Vlaamsche Zaak en was medeoprichter en bestuurder van de Vlaamse Landsbond. Op 4 februari 1917 ontstond de Raad van Vlaanderen waarin Faingnaert zitting had, ook was hij hoofd van het Centraal Vlaamsch Propagandabureau van die Raad. Faingnaert was een gematigd unionist maar ging naar het einde van de Eerste Wereldoorlog meer en meer aanleunen bij de Jong-Vlamingen.

Na de Duitse nederlaag werd Faingnaert in 1919 ter dood veroordeeld maar in maart 1919 week hij uit naar Nederland. In Nederland bleef hij de Vlaamse Beweging van een afstand volgen, waar hij zijn bijdrage leverde aan het publiceren van Vlaams-nationalistische en Dietse bladen.

Na de Tweede Wereldoorlog had Faingnaert geen strijdlust meer, wel gaf hij blijk van een uiterst rechtse politieke gezindheid.