Arthur III van Bretagne
| Arthur III van Bretagne | ||
| 1393-1458 | ||
 |
||
| Hertog van Bretagne | ||
| Periode | 1457-1458 | |
| Voorganger | Peter II | |
| Opvolger | Frans II | |
| Graaf van Montfort | ||
| Periode | 1457-1458 | |
| Voorganger | Peter I | |
| Opvolger | Frans II | |
| Vader | Jan IV van Bretagne | |
| Moeder | Johanna van Navarra | |
Arthur III van Bretagne (Château de Suscinio (Sarzeau), 24 augustus 1393 - Nantes, 26 december 1458) was een jongere zoon van Jan IV van Bretagne en diens derde echtgenote Johanna van Navarra.
Voordat hij hertog van Bretagne werd, was hij connétable van Frankrijk. Hij was tevens graaf van Touraine, Dreux, Étampes, Montfort en Ivry en heer van Richmond. Bij de slag bij Azincourt in 1415 was hij krijgsgevangengenomen en verbleef hij nadien 5 jaar in Engelse gevangenschap. Arthur stond aan de zijde van Jeanne d'Arc en leidde het Franse leger in 1429 en versloeg de Engelsen in Beaugency en Patay. Vervolgens verdreef hij de Engelsen uit Normandië en een deel van Guyenne.
Na het overlijden van zijn neef Peter II, werd Arthur in 1457 hertog van Bretagne, maar hij stierf al het jaar nadien.
Arthur was getrouwd met:
- Margaretha van Bourgondië (1393-1441), dochter van Jan zonder Vrees, huwelijk op 10 oktober 1423 in Dijon,
- Johanna van Albret (-1444), dochter van Karel II van Albret, huwelijk op 29 augustus 1442 in Nérac,
- Catharina (-1492), dochter van Peter I van Saint-Pol, huwelijk op 2 juli 1445,
maar had geen kinderen.
| Voorganger: John Stuart, earl van Buchan |
Connétable van Frankrijk 1425-1458 |
Opvolger: Lodewijk van Saint-Pol |
