Asellota

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Asellota
Jaera albifrons
Jaera albifrons
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Klasse: Malacostraca
Orde: Isopoda (Pissebedden)
onderorde
Asellota
Latreille[1], 1802
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Asellota is een grote onderorde van pissebedden.

Kenmerken[bewerken]

Asellota hebben een eerste en tweede paar pleopoden die bij mannetjes tot een complex copulatieapparaat zijn omgevormd. Dit in tegenstelling tot de volgende die gewoon tweetakkig zijn. De uropoden zijn meestal tweetakkig, buisvormig, bladachtige of afwezig. Het pleon is samengesteld uit een tot drie somieten met inbegrip van het pleotelson. Antenne twee bezit al dan niet een antennale schub (een afgeplatte buitenste tak (exopodiet) van de basis van de antenne).[2]

Ecologie[bewerken]

De Asellota zijn een groep van wereldwijjd voorkomende aquatische pissebedden. Ze zijn met hun meer dan 2000 soorten goed voor een vijfde van de diversiteit van de pissebedden.[3] De leden van de Aselloidea komen voor in zoet water, terwijl de leden van de andere superfamilies voornamelijk in zee voorkomen.[4] De families Asellidae, Stenasellidae en Protojaniridae zijn stenohalien en alleen te vinden in zoet water.[5] In de diepzee echter vertonen de Asellota hun meest indrukwekkende soortenrijkdom met een breed scala van verbazingwekkende morfologische aanpassingen en bizarre lichaamsvormen.[6]

Er werden bij de Asellota nog geen echte parasieten gevonden.

Fylogenie en systematiek[bewerken]

De fylogenetische eenheid van de groep wordt bevestigd door een aantal gedeelde apomorfieën:[7]

  • bij vrouwtjes ontbreekt de eerste pleopode altijd
  • bij mannetjes is de eerste pleopode altijd eentakkig
  • het vierde pleoniet is altijd vergroeid met het pleotelson

De onderorde omvat vier superfamilies:[3]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Latreille, P.A. (1802) Histoire naturelle, générale et particulière des Crustacés et des Insectes. Ouvrage faisant suite à l’histoire naturelle générale et particulière, composée par Leclerc de Buffon, et rédigée par C.S. Sonnini, membre de plusieurs sociétés savantes. Familles naturelles des genres. Vol. 3. Paris: F. DuFart. 467 pp.
  2. Menzies, R. J., & W. L. Kruczynski (1983). Isopod Crustacea (exclusive of Epicaridea). Memoirs of the Hourglass Cruises 6(1):1-126
  3. a b Wilson, George D.F. (2012). Asellota. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2012). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=13794 on 2012-04-28
  4. Henry, J.-P., J. J. Lewis & G. Magniez (1986). Isopoda: Asellota: Aselloidea, Gnathostenetroidoidea, Stenetrioidea. In Stygofauna Mundi: A Faunistic, Distributional, and Ecological Synthesis of the World Fauna inhabiting Subterranean Waters (including the Marine Interstitial) (L. Botosaneanu, ed.) pp. 434-464. E. J. Brill / Dr. W. Backhuys: Leiden.
  5. Wilson, G.D.F. (2008). Global diversity of Isopod crustaceans (Crustacea; Isopoda) in freshwater. Hydrobiologia 595(1): 231—240
  6. Raupach, M. J., Held, C. & Wägele, J.-W. (2004). Multiple colonization of the deep-sea by the Asellota (Crustacea: Peracarida: Asellota). Deep-sea Res. II 51:1787–1795.
  7. Brusca, R.C. & G.D.F. Wilson (1991). A phylogenetical analysis of the Isopoda with some classificatory recommendations. Memoirs Queensland Museum 31:143—204